การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการแปลงข้อมูลการผลิตเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการการผลิต
คำสำคัญ:
ระบบดิจิทัล, การจัดการข้อมูลการผลิต, หน้าปัดแสดงผล, สถาปัตยกรรมข้อมูล, การจัดการงานประจำวันบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบดิจิทัลสำหรับจัดเก็บ ติดตาม และแสดงผลข้อมูลการผลิต โดยมุ่งเน้นกรณีศึกษากระบวนการบรรจุผลิตภัณฑ์ในอุตสาหกรรม เพิ่มประสิทธิภาพการจัดการข้อมูล โดยประยุกต์ใช้แนวคิดการจัดการความสูญเปล่า (7 Wastes) และการวิเคราะห์สาเหตุของปัญหา (Why-Why Analysis) ร่วมกับหลักการปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์ (HCI) ตามมาตรฐาน ISO 9241 เพื่อปรับปรุงกระบวนการและลดกิจกรรมที่ไม่สร้างคุณค่า กระบวนการวิจัยประกอบด้วยการสำรวจสถานะปัจจุบัน การวิเคราะห์กระบวนการจัดการข้อมูลต้นทาง และการออกแบบสถาปัตยกรรมข้อมูล เพื่อเชื่อมโยงข้อมูลผ่านแบบฟอร์มดิจิทัลเข้าสู่ฐานข้อมูลกลาง พร้อมแสดงผลผ่านหน้าปัดแสดงผล ผลการวิจัยพบว่าระบบสามารถลดขั้นตอนการทำงานลงร้อยละ 33.33, ลดเวลาการทำงานรวมลงร้อยละ 63.98, กำจัดความผิดพลาดในการป้อนข้อมูลลงเหลือ 0 ครั้ง และลดเวลารอคอยข้อมูลจาก 24 ชั่วโมงเหลือเพียง 1 ชั่วโมง นอกจากนี้ การวิเคราะห์ความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์พบว่าโครงการให้อัตราผลตอบแทนจากการลงทุนร้อยละ 43.73 ต่อปี และมีระยะเวลาคืนทุน 2 ปี 3 เดือน
เอกสารอ้างอิง
Office of Industrial Economics. Quarterly and annual industrial situation report [Internet]. 2567 [cited 2026 Apr 12]. Available from: https://shorturl.asia/tiN0z. (In Thai).
Clausen P. Towards the Industry 4.0 agenda: practitioners’ reasons why a digital transition of shop floor management visualization boards is warranted. Digital Business 2023;3(2):100063. doi: 10.1016/j.digbus.2023.100063.
Schmitt T, Viklund P, Sjolander M, Hanson L, Amouzgar K, Urenda Moris M. Augmented reality for machine monitoring in industrial manufacturing: framework and application development. Procedia CIRP 2023;120:1327-32. doi: 10.1016/j.procir.2023.09.171.
Kumbhar M, Ng Amos HC, Bandaru S. A digital twin based framework for detection, diagnosis, and improvement of throughput bottlenecks. Journal of Manufacturing Systems 2023;66:92-106. doi: 10.1016/j.jmsy.2022.11.016.
Sorour A, Atkins AS. Big data challenge for monitoring quality in higher education institutions using business intelligence dashboards. Journal of Electronic Science and Technology 2024;22(1):100233. doi: 10.1016/j.jnlest.2024.100233.
International Organization for Standardization. ISO 9241-210:2019 Ergonomics of human-system interaction-part 210: human-centred design for interactive systems. Geneva: ISO; 2019.
Pshychenko D. Methodology for calculating ROI to assess the effectiveness of implementing digital solutions in production systems taking into account operating and capital expenditures. European Journal of Economic and Financial Research 2025;9(5):46-57. doi: 10.46827/ejefr.v9i5.2061.
Ploypanichcharoen K. TQM: Total quality management. Bangkok: TPA Publishing; 2014. (In Thai)
Rungrattanaubol J. Data mining techniques. Phitsanulok: Naresuan University Publishing House; 2023 (In Thai).
Intujunyong S. Business Intelligence with management, planning, and decision making. Journal of Business Administration 2013;36(137):3-7. (In Thai)
Jaisue P, Sirioran P. Reducing search time for quality documents using ECRS techniques and developing a systematic document storage database. Thai Industrial Engineering Network Journal 2024;10(2):74-83. (In Thai)
Klomjit P. Productivity improvement: principle and practice. Bangkok: SE-EDUCATION; 2014. (In Thai).
Thantilage RD, Le-Khac NA, Kechadi M-T. Healthcare data security and privacy in data warehouse architectures. Informatics in Medicine Unlocked 2023;39:101270. doi: 10.1016/j.imu.2023.101270.
Wongdee P. Statistics for fundamental research. Bangkok: Chulalongkorn University Press; 2024 (In Thai).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวิศวกรรมสารเกษมบัณฑิต ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ห้ามนำข้อความทั้งหมดไปตีพิมพ์ซ้ำ ยกเว้นได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิตแล้ว
ความรับผิดชอบ
หากบทความที่ได้รับการตีพิมพ์นั้นเป็นบทความที่ละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้อื่นหรือมีความไม่ถูกต้องในเนื้อหาของบทความ ผู้เขียนบทความนั้นต้องเป็นผู้รับผิดชอบ
