รูปแบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในอนาคตของวิสาหกิจเพื่อสังคม สาขาบริการทางการแพทย์แผนไทยในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สภาพปัจจุบันและช่องว่างของระบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์ สร้างฉากทัศน์อนาคตของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ และพัฒนารูปแบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในอนาคตที่เหมาะสมกับบริบทของวิสาหกิจเพื่อสังคมสาขาบริการทางการแพทย์แผนไทย การดำเนินการวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงอนาคตแบบผสมผสาน โดยประยุกต์แนวคิด Ethnographic Delphi Futures Research ร่วมกับกรอบการวิเคราะห์การบริหารทรัพยากรมนุษย์ 10 มิติ และกรอบแนวคิด McKinsey 7S Framework กลุ่มผู้ให้ข้อมูลจำนวน 17 คน ประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนไทย ผู้บริหารวิสาหกิจเพื่อสังคม และผู้ทรงคุณวุฒิด้านการบริหารทรัพยากรมนุษย์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาและการสร้างฉากทัศน์อนาคต ผลการวิจัยพบว่า ระบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในปัจจุบันมีความเข้มแข็งด้านคุณค่าทางสังคม จริยธรรมวิชาชีพ และความผูกพันของบุคลากร ซึ่งสะท้อนอัตลักษณ์ขององค์กรเพื่อสังคมด้านสุขภาพ อย่างไรก็ตาม ยังปรากฏช่องว่างเชิงระบบในด้านการวางแผนกำลังคนเชิงกลยุทธ์ การพัฒนาสมรรถนะ การจัดการความรู้ และการสืบทอดกำลังคนอย่างเป็นระบบ การศึกษาฉากทัศน์อนาคตชี้ให้เห็นว่า ความยั่งยืนของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ขึ้นอยู่กับความสามารถขององค์กรในการเชื่อมโยงคุณค่าทางสังคมเข้ากับโครงสร้าง กลยุทธ์ และระบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์อย่างเป็นบูรณาการ ผลจากการพัฒนารูปแบบการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในอนาคตสรุปได้ว่า รูปแบบที่เหมาะสมควรยึดคุณค่าทางสังคมเป็นแกนกลาง ควบคู่กับการเสริมสร้างองค์ประกอบเชิงกลยุทธ์และเชิงระบบ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ และสนับสนุนความยั่งยืนของวิสาหกิจเพื่อสังคมสาขาบริการทางการแพทย์แผนไทยในประเทศไทย
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เชฐธิดา กุศลาไสยานนท์, จุฑารัตน์ ปิณฑะแพทย์, และธมน ประสาทพันธ์. (2568). การศึกษาแรงจูงใจในการทำงานที่ส่งผลต่อการพัฒนาตนเองของแพทย์แผนไทยในจังหวัดลพบุรี. วารสารพัฒนาธุรกิจและอุตสาหกรรม, 5(1), 1-13. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/Journalbid/article/view/436
ผุสชา จันทร์ประเสริฐ, ยุวนุช สัตยสมบูรณ์, จุฑาธิป ศีลบุตร, และศรัณญา เบญจกุล. (2567). บรรยากาศองค์การกับความตั้งใจคงอยู่ในงานของบุคลากรกรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข. วารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข, 10(3), 495-506. https://repository.li.mahidol.ac.th/handle/123456789/109393
ภิภพ แก่งศิริ. (2565). แนวทางการพัฒนางานแพทย์แผนไทยในหน่วยบริการปฐมภูมิจังหวัดกำแพงเพชร. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี นอร์ทเทิร์น, 3(3), 1-17. https://he03.tci-thaijo.org/index.php/scintc/article/view/1064
Apascaritei, P., & Elvira, M. M. (2022). Dynamizing human resources: An integrative review of strategic human resource management and dynamic capabilities research. Human Resource Management Review, 32(4), 100878. https://doi.org/10.1016/j.hrmr.2021.100878
Belte, A., Ridder, H.-G., & Baluch, A. M. (2023). Addressing social-business tensions in hybridized nonprofit organizations: The contribution of strategic human resource management. Human Resource Management Review, 33(4), 100987. https://doi.org/10.1016/j.hrmr.2023.100987
Chatterjee, I., Cornelissen, J., & Wincent, J. (2021). Social entrepreneurship and values work: The role of practices in shaping values and negotiating change. Journal of Business Venturing, 36(1), 106064. https://doi.org/10.1016/j.jbusvent.2020.106064
Dorado, S., Chen, Y., Prado, A. M., & Simon, V. (2022). Attuned HRM systems for social enterprises. Journal of Business Ethics, 178, 829-848. https://doi.org/10.1007/s10551-021-04821-4
Eshete, S. K. , & Birbirssa, Z. A. (2024). Strategic human resource management in creating an inclusive workplace: A systematic review. SAGE Open, 14(4). https://doi.org/10.1177/21582440241287667
Ferdousi, F., & Abedin, N. (2023). Strategic human resources management for creating shared value in social business organizations. Sustainability, 15(4), 3703. https://doi.org/10.3390/su15043703
Lin, V., Canaway, R., Carlton, A. L., Ijaz, N., Patel, G., Sawadogo, N., Rong, H., & Sheikh, K. (2025). Workforce, regulation and capacity needed for integration of traditional medicine. Bulletin of the World Health Organization, 103(12), 814-822. https://doi.org/10.2471/BLT.25.293560
Ma, M., Kang, Y., & Feng, Y. (2022). Can cross-sector support help social enterprises in legitimacy building? The mixed effects in Hong Kong. Journal of Public and Nonprofit Affairs, 8(3), 375-398. https://doi.org/10.20899/jpna.8.3.375-398
Sottini, A. C. M., Zupic, I., & Giudici, A. (2025). Social entrepreneurship and social innovation: A bibliometric review and research agenda. European Management Journal, 43(2), 182-193. https://doi.org/10.1016/j.emj.2024.03.006
Tehmarn, A., & Akaraborworn, C. (2023). Roles of HRD in social enterprise in Thailand: A systematic literature review. NIDA Development Journal, 63(1), 33-60. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NDJ/article/view/260874
Urmanaviciene, A., Chantzi, K., & Tambari, B. (2021). Challenges of cross-sectoral collaboration of social enterprises in the Baltic states. European Journal of Social Impact and Circular Economy, 2(2), 59-75. https://doi.org/10.13135/2704-9906/5487
van den Broek, A. (2023). Human resource management (HRM) and performance: Balancing between optimization of organizational performance and well-being of (healthcare) employees. Journal of Infrastructure Policy and Development, 8(1), 2812. https://doi.org/10.24294/jipd.v8i1.2812
