ความหลากชนิดและการใช้ประโยชน์ของพืชป่าของชุมชนบ้านปางขอน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย

Main Article Content

เสรี ศรีธิเลิศ
เสถียร ฉันทะ
สุนทรี กรโอชาเลิศ

Abstract

The aim of this study was to investigate species diversity and utilization of wild plants in Ban Pang Khon Community, Muang District, Chiang Rai Province. This qualitative study employed interviewing the representatives from every of the 157 households in Ban Pang Khon, Huay Chompu Sub-district, Muang District, Chiang Rai Province. All of the household representatives possessed skills, held experiences and expertise in utilizing wild plants. Questionnaire, wild plants survey, and wild plant samples collection were also administered. The results showed that the utilization of wild plants in Pang Khon Community involved 117 species, 106 families, 60 genera, and the genera showing the highest utilization were Asteraceae and Fabaceae constituting 7 species each, followed by Lamiaceae and Zingiberaceae constituting 6 species each. The wild plants utilization taxonomy revealed that 99 species of plants were used for food, beverage and spices, while the other 96 species were used for herbs, the other 2 species for cosmetic and aroma, 1 species for accessories, 28 species for habitat and utensils, 3 species for rituals and beliefs, and 18 species for other purposes. The wild plant offering the highest utilization for Ban Pang Khon Community was Alpinia galangal (L.) Willd., followed by Musa acuminate Colla subsp. acuminata, Phyllanthus emblica L., Solanum americanum Mill., Baccaurea ramiflora Lour., Dendrocalamus hamiltonii Nees & Arn. ex Munro which showed the utilization index at 0.98, 0.97, 0.97, 0.97, 0.96 and 0.96 respectively.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
ศรีธิเลิศเ., ฉันทะเ., & กรโอชาเลิศส. (2021). ความหลากชนิดและการใช้ประโยชน์ของพืชป่าของชุมชนบ้านปางขอน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. cademic ournal: ttaradit ajabhat niversity, 16(1), 129-149. etrieved from https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/uruj/article/view/244402
Section
บทความวิจัย

References

กมลเนตร ศรีธิ. (2560). การศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้านของวัชพืชในจังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย.
มหาวิทยาลัยแม่โจ้:เชียงใหม่.
กวินธร เสถียร, ศักดิ์ดา หอมหวน และเสวียน เปรมประสิทธ์. (2561). การใช้ประโยชน์พรรณพืชในพื้นที่ป่า
ชุมชนบ้านทุ่งลุยลาย ตำบลทุ่งลุยลาย อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ. วารสารสังคมศาสตร์
มหาวิทยาลัยนเรศวร, 14(2), 211-245.
ชูศรี ไตรสนธิ, ปริทรรศน์ ไตรสนธิ, ปรัชญา ศรีสง่า และอังคณา อินตา. (2561). พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน
ศาสตร์แห่งภูมิปัญญาท้องถิ่น. (พิมพ์ครั้งที่ 1). เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.
ปรัชญา ศรีสง่า และคนอื่นๆ. (2554). พฤกษศาตร์พื้นบ้านของชาวอาข่า หมู่บ้านห้วยหยวกป่าโซ อำเภอแม่
ฟ้าหลวง และหมู่บ้านใหม่พัฒนา อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย. วารสารพฤกษศาสตร์ไทย, 3(1),
93-114.
ปาริฉัตร น้อยธนะ, สวาท สายปาระ และกมลวรรณ คุ้มพุฒ. (2556). พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวเขา
เผ่าม้ง อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน. วารสารนเรศวรพะเยา วิทยศาสตร์สุขภาพ วิทยาศาสตร์และ
เทคโนโลยี, 6(3), 213-219.
วิสุทธิ์ ใบไม้. (2538). สถานภาพความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุน
สนับสนุนการวิจัย (สกว.)
ศรัญญา ก่อพันธ์, ธวัดชัย ธานี และสมบัติ อัปมระกา. (2562). ความหลากชนิดและการใช้ประโยชน์ของพืช
สมุนไพรของกลุ่มชาติพันธุ์กูยในพื้นที่ป่าชุมชนโคกคูขาด-บ้านคูสี่แจ อำเภอไพรบึง จังหวัด
ศรีสะเกษ. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 38(3), 247-262
สุกัญญา นาคะวงศ์, วรรณชัย ชาแท่น และวิลาวัณย์ พร้อมพรม. (2560). การศึกษาสังคมพืชและการใช้
ประโยชน์ของพรรณไม้บริเวณป่าช้าสาธารณะประโยชน์ บ้านจาน เทศบาลตำบลทุ่งกุลา อำเภอ
สุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 10(1), 93-120.
Anderson, E. F. (1986). Ethnobotany of hill tribes of northern Thailand. I. Medicinal plants of
Akha. Economic Botany, 40(1): 38-53.
, E. F. (1986). Ethnobotany of hill tribes of northern Thailand. II. Lahu Medicinal
Plants. Economic Botany, 40(4): 442-450.
Batora, J., Indriyani, S., and Yanuwiyadi, B. (2018). Survey and Utilization of Wild Plant
(Extractivism) in Tengger Society East Java, Indonesia. International Journal of
Modern Botany, 8(1): 8-14.
Bussmann, R. W., and Sharon, D. (2006). Traditional medicinal plant use in Northern Peru:
tracking two thousand years of healing culture. Journal of Ethnobiology and
Ethnomedicine, 2(1): 1-18
Cotton, C. M. (1996). Ethnobotany: principles and application. Singapore: John Wiley
& Sons.
Martin, G. J. (1995). Ethnobotany: A methods manual. London: Chapman & hall.
Patel, D. K. (2012). Study on medical plant with special reference to family Asteraceae,
Fabaceae and Solanaceae in G.G.V-Campus, Bilaspur (C. G.) in central India. Curent
Botany, 3(4): 34-36.
Wulandari, I. et al. (2021). Ethnoecological study on the utilization of plants in
CiletuhPalabuhanratu Geopark, Sukabumi, West Java, Indonesia. Biodiversity
Journal of Biological Diversity, 22(2): 659-672.