การเกิดผลึกคริสตัลไลเซชั่นของวัสดุกันซึมแบบซีเมนต์ในลักษณะการทาลงบนพื้นผิวคอนกรีต
คำสำคัญ:
วัสดุกันซึมแบบซีเมนต์, คริสตัลไลเซชั่น, การต้านทานการซึมผ่านของน้ำ, การดูดซึมน้ำ, ความคงทนของคอนกรีตบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินและตรวจหาคุณสมบัติการทางานของสารเคมีในรูปแบบวัสดุกันซึมแบบซีเมนต์ ชนิดคริสตัลไลเซชั่น โดยขอบเขตในงานวิจัยนี้ ได้แก่ การตรวจหาคุณสมบัติชั้นผลึกคริสตัลไลเซชั่นในเนื้อโครงสร้างคอนกรีตถึงระยะ 1 เมตร จากวัสดุกันซึมแบบซีเมนต์ชนิดคริสตัลไลเซชั่น ในลักษณะทาลงที่ผิวด้านบนสุดของคอนกรีต และทาการทดสอบหาค่าการดูดซึมของน้ำในเนื้อคอนกรีตที่ระดับความลึกต่าง ๆ เพื่อประเมินและตรวจวัดคุณสมบัติของวัสดุกันซึม ผลการทดสอบพบว่า การเกิดชั้นผลึกคริสตัลไลเซชั่นที่สร้างผลึกอุดปิดช่องว่างโพรงและรอยร้าวขนาดเล็กในเนื้อคอนกรีตจึงทาให้น้ำไม่สามารถซึมผ่านเข้าไปในเนื้อตัวอย่างคอนกรีตผ่านทางช่องว่างโพรงและรอยร้าวได้ ซึ่งเป็นการเพิ่มความหนาแน่นโดยการลดช่องว่างในเนื้อตัวอย่างคอนกรีตส่งผลให้มีปริมาณการดูดซึมน้ำต่ำไปด้วย
เอกสารอ้างอิง
ASTM C597 – 16. Standard Test Method for Pulse Velocity Through Concrete.
ASTM C642 – 13. Standard Test Method for Density, Absorption, and Voids in Hardened Concrete.
C. Michael, B.H.G. Zhang and X. Jun. (2016). A Review on Polymer Crystallization Theories. Crystals Journal. 2016(7), pp. 1-37.
D. Ludirdja, R.L. Berger and J.F. Young. (1989). Simple Method for Measuring Water Permeability of Concrete. ACI Materials Journal, 1989 (86), pp. 433-439.
F.Q. Zhao, H. Li and S.J. Liu. (2011). Preparation and Properties of an Environment Friendly Polymer-Modified Waterproof Mortar. Construction and Building Materials. 2011 (25), pp. 2635-2638.
L. Mandelkern. (1964). Crystallization of Polymers, New York : Mc Graw – Hill.
M. Ernesto, G. Guillermo, R. Pedro and C. (2019). Control of Water Absorption in Concrete Materials by Modification With Hybrid Hydrophobic Silica Particles. Construction and Building Materials. 2019 (221), pp.210-218.
N. Benthia and S. Mindess. (1989). Water Permeability of Cement Paste. Cement and Concrete Research, 1989 (19), pp. 727-736.
P. Vanessa, C.B. Mirna, G. Rudy, F.B. Marie, M. Philippe and B. Samuel. (2016). Polymer-Derived Si-C-Ti Systems : From TitaniumNanoparticle-Filled Polycarbosilanes to Dense Monolithic Multi-Phase Components With High Hardness. Journal of the European Ceramic Society. 2016 (36), pp. 3671- 3679.
S. Mindess, J. F. Young and D. Darwin. (2002). Concrete (2nd ed). New Jersey : Pearson Education.
U.M. Tarek and R. Nafiur. (2016). Effect of Types of Aggregate and Sand-to-Aggregate Volume Ratio on UPV in Concrete. Construction and Building Materials. 2016 (125), pp. 832-841.
Z.M. Nasiru, K.M. Ali, Z.A.M. Majid and S. Arezou. (2015). Waterproof Performance of Concrete : A Critical Review on Implemented Approaches. Construction and Building Materials. 2015 (101), pp. 80-90.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
