การประเมินโครงการจัดการเรียนการสอนทางไกล ของสำนักวิชาการศึกษาทั่วไปและนวัตกรรมการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปีการศึกษา 2557

ผู้แต่ง

  • สมเกียรติ กอบัวแก้ว บัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิชาการจัดการเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
  • สุภาส อมรฉันทนากร บัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิชาการจัดการเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

คำสำคัญ:

การประเมิน, โครงการจัดการเรียนการสอนทางไกล, สำนักวิชาการศึกษาทั่วไปและ นวัตกรรมการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินโครงการจัดการเรียนการสอนทางไกลของสำนักวิชาการศึกษาทั่วไปและนวัตกรรมการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปีการศึกษา 2557 จำนวน กลุ่มตัวอย่าง 399 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การเปรียบเทียบความแตกต่าง t - test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และเปรียบเทียบรายคู่ โดยวิธีของเชฟเฟ (Scheffe’s method)
ผลการวิจัย พบว่า คุณลักษณะทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถามของกลุ่มตัวอย่าง ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุ 21 -30 ปี มีสถานภาพเป็นนักศึกษา ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของความคิดเห็นที่มีต่อการประเมินโครงการจัดการเรียนการสอนทางไกลของสำนักวิชาการศึกษาทั่วไปและนวัตกรรมการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในภาพรวมจัดอยู่ในระดับมาก
ความแตกต่างของการประเมินโครงการจัดการเรียนการสอนทางไกลของสำนักวิชาการศึกษาทั่วไปและนวัตกรรมการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา จำแนกตามสถานภาพส่วนบุคคล พบว่า ความคิดเห็นของทั้งเพศชายและเพศหญิงไม่แตกต่างกัน เมื่อเปรียบเทียบคะแนน เฉลี่ยความคิดเห็นของกลุ่มตัวอย่างที่มีอายุ ประสบการณ์ในการทำงาน และตำแหน่งงานที่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ .05

เอกสารอ้างอิง

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ยุทธ ไกยวรรณ์. (2548). สถิติวิจัยทางเทคโนโลยีอุตสาหกรรม. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.

เยาวดี รางชัยกุล วิบูลย์ศรี. (2542). การประเมินโครงการ : แนวคิดและแนวปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เยาวภา บุษยนัยน์. (2548). การศึกษาเพื่อส่งเสริมหมู่บ้านหัตถกรรมไม้แกะสลักให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวแบบยั่งยืน : กรณีศึกษาหมู่บ้านกิ่วแลน้อย ตำบลบ้านแม อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2542). การวัดด้านจิตพิสัย.กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์ และอัจฉรา ชานิประ ศาสตร์. (2545). ระเบียบวิธีการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดี.

สํานักวิชาการศึกษาทั่วไปและนวัตกรรมการ เรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์. (2554). คู่มือการ ประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ประจำปีการศึกษา 2554. ํ กรุงเทพมหานคร: ศูนย์สื่อสิ่งพิมพ์แก้วเจ้าจอม มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์และคณะ. (2542). การ บริหารเชิงกลยุทธ์และกรณีศึกษา. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Best, J. W. & Kahn, J. V. (1986). Research in Education. (5th ed). New Jersey: Prentice-Hall.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed). New York: Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-07-07

รูปแบบการอ้างอิง

กอบัวแก้ว ส., & อมรฉันทนากร ส. (2025). การประเมินโครงการจัดการเรียนการสอนทางไกล ของสำนักวิชาการศึกษาทั่วไปและนวัตกรรมการเรียนรู้อิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปีการศึกษา 2557. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 3(3), 38–55. สืบค้น จาก https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/fit-ssru/article/view/262930

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย