การศึกษาแนวทางการปรับปรุงพื้นที่ภายนอกอาคารและระบบสัญจร เพื่อลดความเดือนร้อน จากกลุ่มผู้ชุมนุมทางการเมือง ในกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์, พื้นที่ส่วนบุคคล, ป้องกันการบุกรุก, โครงข่ายสัญจรอิสระบทคัดย่อ
โครงการวิจัยนี้ได้กำหนดวัตถุประสงค์เพื่อต้องการต้นแบบของการปรับปรุงสภาพแวดล้อมภายนอกอาคารและแนวทางการลำเลียงประชาชนออกจากพื้นที่ที่ถูกปิดล้อมจากกลุ่มผู้ชุมนุมทางการเมือง
จากชุดโครงการย่อยที่ 1 เรื่องการปรับปรุงพื้นที่ภายนอกอาคารเพื่อป้องกันการบุกรุกของกลุ่มผู้ชุมนุม ทางการเมือง ในกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา : โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ได้ข้อสรุปถึงแนวทางการปรับปรุงกายภาพของพื้นที่ดังนี้ 1)การแก้ปัญหาแนวรั้วและการเข้าถึง ควรเพิ่มแนวไม้พุ่มที่มีหนาม เพื่อให้เกิดอุปสรรคในการปีน สำหรับการเข้าถึงตัวอาคารทางช่องเปิดต่าง ๆ ควรมีการสร้างระแนงไม้หรือเหล็ก 2)การแก้ปัญหารัศมีภูมิทัศน์ 5 เมตร ต้นไม้ใหญ่โดยรอบควรมีพืชที่เกาะลำต้นไม้ใหญ่ และมีหนาม 3)การแก้ปัญหากายภาพชั้นล่างและช่องเปิด ควรติดฟิล์มนิรภัย รวมทั้งเพิ่มระแนงไม้หรือเหล็ก 4)การแก้ปัญหาทางสัญจรของคนเดินเท้า ควรมีคีย์การ์ดในการเข้า-ออกอาคาร และบริเวณทางเดินควรมีแนวรั้วหรือราวป้องกันการปีนป่ายเข้าสู่อาคาร
ส่วนโครงการย่อยที่ 2 เรื่อง การประยุกต์ใช้โครงข่ายการสัญจรอิสระเพื่อสร้างแนวทางการลำเลียง ประชาชนออกจากเคลื่อนที่และการปิดการจราจรของกลุ่มผู้ชุมนุมทางการเมือง ในกรุงเทพฯ การวิจัยพบว่าเส้นทางที่มีการเคลื่อนที่และปิดจราจรทางการเมืองในกรุงเทพฯ มากและถี่ที่สุด คือเขตพระนคร สำหรับบริเวณรัศมีโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ พบว่ามีจุดการเคลื่อนที่และปิดจราจร บริเวณถนนพญาไท ถนนสุริวงศ์ ถนนราชดำริ และถนนสี่พระยา ซึ่งเป็นถนนที่มีค่าคะแนนสะสมระดับสูงถึงปานกลาง ดังนั้นในยามมีเหตุร้ายแรง ควรเลี่ยงเส้นทางที่มีค่าระดับย่านสูง บริเวณเส้นสีแดงและสีส้ม ควรเลือกเส้นทางที่มีค่าระดับย่านต่ำ แสดงในค่าระดับด้วยเส้นสีเขียวและสีเหลือง
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงยุติธรรม สำนักงานกิจการยุติธรรม. (2550). การป้องกันอาชญากรรมในเขตกรุงเทพและปริมณฑล : ศึกษาการจัดสภาพแวดล้อม สำหรับการจัดทำคู่มือ สำหรับประชาชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม.
กุสุมา ธรรมธ ารง. (2549). การออกแบบอาคารสถานที่เพื่อคนทุกคน. กรุงเทพฯ: คณะ สถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยี พระจอมเกลาเจาคุณทหารลาดกระบัง.
คณิทธ์ เนียรวิฑูรย์. (2554). การเสนอแนวทาง การออกแบบสภาพแวดล้อม เพื่อลดช่องโอกาสการเกิดอาชญากรรมในย่าน ที่พักอาศัยของชุมชนในเขตเมือง (กรุงเทพมหานคร). วิทยานิพนธ์ การวางแผนชุมชนเมืองและสภาพแวดล้อม มหาบัณฑิต สาขาวิชาการวางแผน ชุมชนเมืองและสภาพแวดล้อม ภาควิชาการออกแบบและวางผังชุมชนเมือง บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จันทจิรา เอี่ยมมยุรา. (ม.ป.ป.). เสรีภาพในการชุมนุมในที่สาธารณะ : หลักทั่วไปและข้อจำกัด. คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณรงค์ กุลนิเทศ. (2556). รูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชนเขตพระนครในการป้องกันอาชญากรรม. งานวิจัยสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ภายใต้งบประมาณแผ่นดิน มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ไตรรัตน์ จารุทัศน์. (2552). คู่มือปฏิบัติวิชาชีพ สถาปัตยกรรมการออกแบบสภาพแวดล้อม และสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับทุกคน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์.
ธนายุส ธนธิติ. (2549). สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการและเพื่อทุกคนในสังคม. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอาชีวศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ประพนธ์ เนียมสา และชัยยศ อิษฎ์วรพันธุ์. การศึกษาเชิงจิทวิทยาเกี่ยวกับพื้นที่ และ ขอบเขตส่วนตัวที่มองไม่เห็นในบริบทของพื้นที่. วิทยานิพนธ์ศิลปมหาบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบ คณะศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต.
ประเสริฐ เมฆมณี. (2523). ต ารวจและ กระบวนการยุติธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บพิธ.
ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์. (2545). การควบคุมอาชญากรรมจากสภาพแวดล้อม : หลักทฤษฎีและมาตรการ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บรรณกิจ.
แผนงานติดตามสถานการณ์ความเป็นธรรมด้านสุขภาพ. (2550). รายงานฉบับสมบูรณ์สถานการณ์คนพิการในสังคมไทย : การวิเคราะห์ข้อมูลการสำรวจความพิการและพุพลภาพ ของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2545 และ 2550. นนทบุรี: สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ. กระทรวงสาธารณสุข.
พรรณฑิภา สายวัฒน์. (2552). การปรับปรุงพื้นที่ว่างสาธารณะในย่านพาณิชยกรรม ศูนย์กลางเมืองกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์สถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบชุมชนเมือง ภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
วิมลสิทธิ์ หรยางกูร. (2530). พฤติกรรมมนุษย์ กับสภาพแวดล้อม. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์.
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ กองวิจัยและพัฒนา. (2550). คู่มือการป้องกันอาชญากรรม โดยการออกแบบสภาพแวดล้อม (Crime Prevention Through Environment Design). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ตำรวจ.
สำนักงานส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ. (2555). คู่มือรายการอุปกรณ์สิ่งอำนวยความสะดวก หรือบริการที่สอดคล้องกับความต้องการพิเศษของคนพิการ หน่วยปฏิบัติการวิจัยสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับผู้สูงอายุและคนพิการ. กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและ ความมั่นคงของมนุษย์.
Becker, Franklin D., Mayo, Clara. (1971). Delineating Personal Distance and Territoriality. Environment and Behavior, 3(4), 375-381.
Brantingham, P. and Brantingham, P. (1995). Criminality of place: Crime generators and crime attractors. European Journal of Criminal Policy and Research, 3, 5- 26.
Brantingham, P.J. and Brantingham, P.L. (1981b). Introduction: The dimensions of crime. In P.J. Brantingham and P.L. Brantingham (eds) Environmental Criminology. London: Sage.
Brantingham, P.J. and Brantingham, P.L. (1981c). Notes on the geometry of crime. In P.J. Brantingham and P.L. Brantingham (eds) Environmental Criminology. London: Sage.
Brantingham, P.J. and Brantingham, P.L. (1984). Patterns in Crime. New York: Macmillan.
Brantingham, P.J. and Brantingham, P.L. (198la). Environmental Criminology. Prospect Heights: Waveland Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
