รูปแบบกลยุทธ์สิ่งแวดล้อมศึกษาบูรณาการด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่นสำหรับผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา
คำสำคัญ:
รูปแบบ, กลยุทธ์สิ่งแวดล้อมศึกษา, ภูมิปัญญาท้องถิ่น, การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม, ผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษาบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์การวิจัยเป็นการพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์เชิงโครงสร้างภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม คุณลักษณะผู้บริหาร คุณลักษณะครู และหลักการสิ่งแวดล้อมศึกษาที่มีผลต่อการใช้กลยุทธ์สิ่งแวดล้อมศึกษา ผ่านแรงบันดาลใจในการมีจิตสาธารณะเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ประชากรเป็นผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1-3 ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการรวบรวมกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน และผ่าการตรวตสอบคุณภาพโดยมีค่า IOC > 0.50 cละมีคาความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.992 ใช้รูปแบบสมการเชิงโครงสร้างในการพิสูจน์รูปแบบ
ผลการวิจัยค้นพบว่าโครงสร้างปัจจัยองค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวแปรแฝงภายนอกภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม คุณลักษณะผู้บริหาร คุณลักษณะครู และหลักการสิ่งแวดล้อมศึกษา สามารถอธิบายความแปรปรวนของตัวแปรแฝงภายในแรงบันดาลใจในการมีจิตสาธารณะเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ที่มีผลต่อการใช้กลยุทธ์สิ่งแวดล้อมศึกษา ด้วยขนาดร้อยละ 83.00 ตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการใช้กลยุทธ์สิ่งแวดล้อมศึกษาเป็นแรงบันดาลใจในการมีจิตสาธารณะเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมด้วยขนาด 0.65 นอกจากนี้พบว่าปัจจัยองค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวแปรแฝงภายนอกภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม คุณลักษณะผู้บริหาร คุณลักษณะครู และหลักการสิ่งแวดล้อมศึกษา สามารถอธิบายความแปรปรวนของตัวแปรแฝงภายในแรงบันดาลใจในการมีจิตสาธารณะเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ด้วยขนาดร้อยละ 88.00 ตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อตัวแปรแฝงภายในแรงบันดาลใจในการมีจิตสาธารณะเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเป็นหลักการสิ่งแวดล้อมศึกษาด้วยขนาดอิทธิพล 0.93. ดัชนีของ Chi-Square value/df มีค่า 1.274 (<5), ค่า GFI and AGFI น้อยกว่า 0.90, ค่า RMSEA and RMR น้อยกว่า 0.05 และจำนวนวิกฤต มีค่า 276.31 ซึ่งมากกว่า 200 ซึ่งแสดงให้เห็นว่า รูปแบบที่พัฒนามีความสอดคล้องกับของมูลเชิงประจักษ์
เอกสารอ้างอิง
[2] Thiengkamol, N. 2011e. Environment and Development. (4th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press.
[3] World Commission on Environment and Development (WCED). 1987. Our Common Future. Oxford: Oxford University Press.
[4] TICA. 2013. Traditional Knowledge and Thailand Agricultural Studies Center for Development. Retrieved June 18, 2012, from https://tica.thaigov.net/main/en/information/2237/28988-15.-Local-Wisdom-and-Thailand- Agricultural-Studies.html
[5] Freedman, L. 2013. Strategy: A History. New York: Oxford University Press.
[6] Thiengkamol, N. (2007). Globalization Administration. Bangkok: Saengchai Publishing.
[7] Mintzberg, H. 1994. “The Fall and Rise of Strategic Planning”. Harvard Business Review.
[8] McKeown, M. 2008. Max Headroom. People Management, 14(4), pp28–32.
[9] Young, R. 2008. Interview with Max McKeown, Strategic Direction, 24(9), 28-30.
[10] Department of Environment 2004. Environmental Education Strategy and Action Plan. Government of Western Australia. Retrieved 26 August 2012 from https://www.dec.wa.gov.au/publications/doc_download/1737- environmental-education-strategy-andaction-plan.html
[11] Thiengkamol, N. 2012h. Model of Environmental Education and Psychological Factors Affecting to Global Warming Alleviation. Mediterranean Journal of Social Sciences, 3(11), 427-434.
[12] Donkonchum, S., & Thiengkamol, N. 2012. Model of Environmental Education and Psychological State Affecting to Global Warming Alleviation. International Proceedings of Economic Development and Research, 44(1), 1-5.
[13] Gonggool, D., Thiengkamol, N., & Thiengkamol, C. 2012b. Development of Environmental Education Volunteer Model through Inspiration of Public Consciousness for Sustainable Development. European Journal of Social Sciences, 32(1), 150-160.
[14] Saisunantharom, S. Thiengkamol, N., Thiengkamol, C. 2013a. Casual Relationship Model of Biodiversity Conservation. European Journal of Scientific Research, 104(3), 460-474.
[15] Lavrakas, P.J. 2008. Encyclopedia ofSurvey Research Methods. New York: Sage.
[16] Rovinelli, J., & Hambleton, K. 1977. On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.
[17] Kamin, P., Thiengkamol, N., Thiengkamol Khoowaranyoo, T. 2014. Environmental Education and Public Mind Affecting Forest Conservation Behavior. Journal of Industrial Education, 13(3), 181-187.
[18] Dejkunchorn, D., Prasertsri, N., Thiengkamol Khoowaranyoo, T. 2014. Development Model of School Landscape Management for Environmental Conservation. Journal of Industrial Education, 13 (3), 157-164.
[19] Srikaewtoom, N., Thiengkamol, N., Thiengkamol, C. 2014. Development Model of Biodiversity Conservation. Environmental Conservation. Journal of Industrial Education, 13(3), 142-148.
[20] Srichaimool, P., Prasertsri, N., Thiengkamol, C. 2014. Development Model of Household Food Security Management. Journal of Industrial Education, 13(3), 149-156.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
"ข้อคิดเห็น เนื้อหา รวมทั้งการใช้ภาษาในบทความถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน"
