การเปรียบเทียบความคุ้มค่าของการผลิตก๊าซชีวภาพกับการอัดแท่งเชื้อเพลิง จากกากของเสียการเพาะเห็ดฟาง

บทคัดย่อ

ประเทศไทยต้องการพลังงานทดแทนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก๊าซธรรมชาติเป็นพลังงานที่มีการใช้เป็นจำนวนมากและมีแนวโน้มว่ากำลังจะหมดในอนาคต เกษตรกร บ้านหนองกระทุ่ม หมู่ที่ 3 ต.ภูหลวง อ.ปักธงชัย จ.นครราชสีมา เพาะเห็ดฟางแบบโรงเรือน โดยใช้วัสดุหลักเป็นกากมันสำปะหลัง มูลวัว ปุ๋ยบำรุงดิน รำอ่อน กากน้ำตาล ปูนขาว และอีเอ็ม มีอัตราส่วน 6000 : 250 : 25 : 20 : 10 : 5 : 1 กิโลกรัม ตามลำดับ หลังจากเก็บเห็ดฟาง เพื่อจำหน่ายแล้วเหลือกากของเสียจากการเพาะเห็ดฟาง ทำการทดลองนำกากของเสียจากการเพาะเห็ดฟาง มาทำการผลิตก๊าซชีวภาพระบบไร้ออกซิเจนชนิดกวนสมบูรณ์ ลงในถังผสมกากของเสียจากการเพาะเห็ดฟาง แล้วปล่อยน้ำเสียมาสู่ถังหมักก๊าซชีวภาพ ทำการหมักแบบกะ (batch) ที่ระยะเวลากักเก็บน้ำเสีย 3, 5, 7 และ 9 วัน ได้ปริมาณก๊าซชีวภาพที่เกิดขึ้นสูงสุดเท่ากับ 0.098 m³/วัน ระยะเวลากักเก็บที่ 5 วัน การอัดแท่งเชื้อเพลิงเขียวและถ่านอัดแท่ง โดยใช้แป้งมันเป็นตัวประสาน ที่อัตราส่วนกากของเสียจากการเพาะเห็ดฟางต่อแป้งมัน ที่ 3:0.5, 4:0.5 และ 5:0.5 กิโลกรัม แล้วนำไปอัดแท่งด้วยเครื่องอัดแบบเกลียว นำไปอบให้แห้งทดลองเปรียบเทียบ เชื้อเพลิงเขียว ถ่านอัดแท่ง และถ่านจากไม้ พบว่า ถ่านอัดแท่งให้พลังงานความร้อนได้ดีที่สุดดังสมการ y = 0.293x - 0.8372 ที่ R² = 1 การเปรียบเทียบความคุ้มค่าด้วยดัชนีทางเศรษฐศาสตร์ ควรลงทุนอัดแท่งเชื้อเพลิง เขียว ซึ่งมีค่า NPV ที่ 27,322.54 บาท/ปี IRR ที่ 48.95% B/C ที่ 1.04 และ PB ที่ 1.73 ปี