ประสิทธิภาพของถ่านกัมมันต์จากชานอ้อยและเหง้ามันสำปะหลังในการบำบัดน้ำเสียจากการย้อมไหม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการเตรียมถ่านกัมมันต์จากชานอ้อยและเหง้ามันสำปะหลังและเปรียบเทียบความสามารถในการดูดติดผิวของถ่านกัมมันต์ที่ผลิตจากชานอ้อยและเหง้ามันสำปะหลัง ซึ่งกระตุ้นด้วยโซเดียมคลอไรด์และเถ้า รวมถึงศึกษาลักษณะทางกายภาพของถ่านกัมมันต์ที่ได้จากชานอ้อย และเหง้ามันสำปะหลัง จากผลการทดลอง พบว่า อุณหภูมิที่เหมาะสมในการเผาวัตถุดิบให้เป็นถ่านพร้อมกับการกระตุ้น คือ 900 องศาเซลเซียส ซึ่งทำให้ถ่านก่อนกระตุ้นกระตุ้นด้วยโซเดียมคลอไรด์และเถ้า มีค่าไอโอดีนนัมเบอร์และโมลาสนัมเบอร์สูงที่สุด เมื่อเปรียบเทียบความสามารถในการดูดติดผิวแล้ว พบว่า โดยรวมแล้วถ่านชานอ้อยที่กระตุ้นด้วย โซเดียมคลอไรด์และเถ้ามีค่าไอโอดีนนัมเบอร์และโมลาสนัมเบอร์สูงกว่าถ่านเหง้ามันสำปะหลัง โดยมีค่าไอโอดีนนัมเบอร์สูงสุดเท่ากับ 655.68 มิลลิกรัมต่อกรัม และมีค่าโมลาสนัมเบอร์เท่ากับ 230.46 มิลลิกรัมต่อกรัม และจากการศึกษาลักษณะทางกายภาพของถ่านกัมมันต์ด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด พบว่า ถ่านชานอ้อยส่วนใหญ่จะมีรูพรุนหนาแน่นอยู่เต็มพื้นที่ รูพรุนมีขนาดใหญ่และลึกสำหรับถ่านเหง้ามันสำปะหลังที่กระตุ้นด้วยโซเดียมคลอไรด์มีรูพรุนมาก เรียงตัวเป็นระเบียบหนาแน่นในส่วนที่กระตุ้นด้วย เถ้าจะมีรูพรุนกระจายตัวอยู่ไม่หนาแน่นมากนัก ถ่านกัมมันต์ที่ได้จากวัสดุทั้งสองชนิดนี้ สามารถนำไปบำบัดน้ำเสียที่เกิดจากการฟอกย้อมผ้าได้ รวมถึงนำไปเป็นตัวดูดซับสีและกลิ่นในการบำบัดน้ำและอากาศได้อีกด้วย