แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพระบบบำบัดน้ำเสียของมหาวิทยาลัยราชภัฏ สวนสุนันทาโดยใช้ความสัมพันธ์ระหว่างค่าบีโอดีกับค่าซีโอดี

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างค่าบีโอดีกับค่าซีโอดีของระบบบำบัดน้ำเสีย และหาแนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพระบบบำบัดน้ำเสียของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา โดยเก็บตัวอย่างน้ำเสียจากระบบบำบัดน้ำเสีย จำนวน 160 ตัวอย่างทาการวิเคราะห์หาค่าบีโอดี และค่าซีโอดี โดยใช้วิธีเอไซด์โมดิฟิเคชั่น 5 วัน 20 องศาเซลเซียส และวิธีโพแทสเซียมไดโครเมตตามลำดับ จากนั้น ทาการหาความสัมพันธ์ระหว่างค่าบีโอดีและค่าซีโอดีโดยใช้สถิติสหสัมพันธ์ และศึกษาแนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพระบบบำบัดน้ำเสียโดยการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการน้ำเสีย
ผลการวิจัยพบว่าค่าบีโอดีของน้ำเข้ามีค่าเฉลี่ย 22.28 ±3.01 มิลลิกรัมต่อลิตร น้ำออก มีค่าเฉลี่ย 16.09 ±4.54 มิลลิกรัมต่อลิตร ค่าซีโอดีของน้ำเข้ามีค่าเฉลี่ย 36.53 ±4.94 มิลลิกรัมต่อลิตร น้ำออกมีค่าเฉลี่ย 25.95 ±7.33 มิลลิกรัมต่อลิตร ผลการศึกษาความสัมพันธ์ พบว่า ค่าบีโอดีและค่าซีโอดีพบว่า มีความสัมพันธ์กันอย่างสมบูรณ์ทางบวก แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพระบบบำบัดน้ำเสียทาได้โดยการตรวจ วัดซีโอดีอย่างต่อเนื่อง ในระหว่างการปรับปรุงระบบและนำมาคานวณหาค่าบีโอดีด้วยสมการถดถอยที่ได้จากการศึกษา เมื่อทราบค่าบีโอดีแล้วดำเนินการโดยควบคุมปริมาณน้ำเข้าระบบบำบัดน้ำเสียให้เหมาะสม เพิ่มปริมาณจุลินทรีย์และเพิ่มธาตุอาหารอื่นลงไปในระบบบำบัดน้ำเสียควบคุมปริมาณและอัตราไหลของน้ำเสียให้เหมาะสม เพิ่มการเติมออกซิเจนลงไปในระบบบำบัดน้ำเสีย และควบคุมค่า pH ให้เป็นกลางอยู่เสมอ