การพัฒนาผลิตภัณฑ์อัดเม็ดพอกผิวกายจากสารสกัดใบเสม็ดขาวที่มีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย

ผู้แต่ง

  • ศรายุทธ ชูประสิทธิ์ หลักสูตรการแพทย์แผนไทย คณะวิทยาการสุขภาพและการกีฬา มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • กรกนก บุญมาก หลักสูตรการแพทย์แผนไทย คณะวิทยาการสุขภาพและการกีฬา มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • สุกาญจนา กำลังมาก หลักสูตรการแพทย์แผนไทย คณะวิทยาการสุขภาพและการกีฬา มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • ยมล พิทักษ์ภาวศุทธิ หลักสูตรการแพทย์แผนไทย คณะวิทยาการสุขภาพและการกีฬา มหาวิทยาลัยทักษิณ

คำสำคัญ:

เสม็ดขาว, เม็ดพอกผิวกาย, ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ, ฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย, ฤทธิ์ต้านเชื้อรา

บทคัดย่อ

เสม็ดขาว Melaleuca quinquenervia (Cav.) S.T. Blake เป็นพันธุ์ไม้เด่นที่สามารถพบได้ทั่วไปในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย ซึ่งพบว่าน้ำมันเสม็ดขาว (Cajuput oil) ที่สามารถยับยั้งเชื้อแบคทีเรียได้ ผู้วิจัยจึงสนใจพัฒนาผลิตภัณฑ์อัดเม็ดพอกผิวกายจากสารสกัดใบเสม็ดขาว ศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพและเคมี โดยศึกษาความคงตัวทั้งระยะสั้นและระยะยาว ศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH assay วิเคราะห์ปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวม ด้วยวิธี Folin-Ciocalteu assay ศึกษาฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียและเชื้อราด้วยวิธี Broth dilution method รวมถึงความเป็นพิษต่อเซลล์ด้วยวิธี MTT assay ซึ่งสูตรตำรับของเม็ดพอกผิวกาย ประกอบด้วย แป้งมันสำปะหลัง แป้งข้าวโพด Polyvinylpyrrolidone-K30 Croscarmellose sodium สารกันเสีย และสารสกัดใบเสม็ดขาว จากการประเมินความคงสภาพในระยะสั้น 4 Cycles พบว่า น้ำหนัก ค่าความเป็นกรด-ด่าง และกลิ่น มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย แต่สีและลักษณะเม็ดไม่มีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เมื่อครบระยะเวลา 3 เดือน ผลิตภัณฑ์มีค่าความเป็นกรด-ด่างเฉลี่ยเท่ากับ 5.64±0.01 ส่วนสีและกลิ่นไม่มีการเปลี่ยนแปลง ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของผลิตภัณฑ์อัดเม็ดพอกผิวกายจากสารสกัดใบเสม็ดขาว และสารมาตรฐานกรดแอสคอร์บิก มีค่า IC50 เท่ากับ 2.44 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร และ 2.36 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ และมีปริมาณสารประกอบฟินอลิกรวมเท่ากับ 6.02±0.46 มิลลิกรัมสมมูลของกรดแกลลิกต่อกรัมของสารตัวอย่าง มีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อแบคทีเรียและเชื้อรา (Staphylococcus epidermidis Propionibacterium acnes และ Malassezia furfur) ซึ่งมีค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่ยับยั้งเชื้อได้เท่ากับ 32 8 และ 8 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ มีค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่ฆ่าเชื้อได้เท่ากับ 32 32 และ 32 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ เมื่อทดสอบความเป็นพิษต่อเซลล์ Human Skin Fibroblast-hTERT พบว่า มีค่าความเข้มข้นของสารทดสอบที่ไม่เป็นพิษต่อเซลล์ <0.10 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร สามารถนำเอาไปต่อยอดในระดับอุตสาหกรรม  เเละนำไปสู่การสร้างผลิตภัณฑ์ที่สามารถเพิ่มมูลค่าให้กับสมุนไพรไทยที่สามารถหาได้ในท้องถิ่น

เอกสารอ้างอิง

กรกนก บุญมาก, ศรายุทธ ชูประสิทธิ์, สุกาญจนา กําลังมาก, และยมล พิทักษ์ภาวศุทธิ. (2568). ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียและเชื้อรา และการพัฒนาผลิตภัณฑ์อัดเม็ดพอกผิวกายจากสารสกัดใบเสม็ดขาว. PSRU Journal of Science and Technology, 10(3), 1-14.

ขวัญฤทัย กิ่งไธสง. (2560). พอลิเมอร์ที่ใช้ทางเภสัชกรรม (Phaemaceuticalpolymers). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

จันทร์จิรา สวัสดิพงษ์. (2560). ภัยเงียบทำร้ายผิวเจ้าฝุ่นจิ๋ว PM2.5. สืบค้นเมื่อ 18 มิถุนายน 2566, จาก http://bit.ly/3aJnYvB

ชาคริต อาภาตั้งตระกูล, ณัฐชร เลาหกุลวิวัฒน์, และอภิสิทธิ์ ดีดารงค์. (2562). การพัฒนายาสีฟันสมุนไพร อัดเม็ดและประเมินความพึงพอใจของผลิตภัณฑ์ยาสีฟันสมุนไพรอัดเม็ดในอาสาสมัคร (รายงานการวิจัย). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

เชาวลิต มณฑล, วรวรรณ สายงาม, จิระพรชัย สุขเสรี, และอภิรักษ์ สกุลปักษ์. (2557). คุณสมบัติทางกายภาพ ของยาเม็ดจากสมุนไพร(ตำรับจิตรารมณ์) ที่เตรียมด้วยวิธีแกรนูลเปียก. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก, 12(2), 159-166.

ซุวารี เจ๊ะอาแว, สุไฮนี ขาเดร์, ปิยะนุช สุวรรณรัตน์, เเละศิริรัตน์ ศรีรักษา. (2564). การพัฒนาผลิตภัณฑ์พอกผิวกายจากเนื้อเมล็ดมะขาม. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก, 19(1), 135-146.

ปาลิตา สุรินยา. (2565). สครับผิว (ขัดผิว) ดีอย่างไร. สืบค้นเมื่อ 18 มิถุนายน 2566, จาก https://www.ttmed.psu.ac.th/th/blog/309

พฤทฐิภร ศุภพล, สิตา ปรีดานนท์, วรรณฤดี หิรัญรัตน์, และอัษฎาวุธ หิรัญรัตน์. (2556). ฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์และ ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากราเอนโดไฟท์และพืชเจ้าบ้าน (บัวหลวง). วารสารวิทยาศาสตร์และ เทคโนโลยี, 26(1), 137-154.

เพ็ญศรี อึ้งเจริญถาวร, นิสากร แซ่วัน, เเละกฤษฎา กิตติโกวิทธนา. (2565). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ขัดผิวกายงาขี้ม้อน (รายงานการวิจัย). เชียงราย: มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.

พิชญพงศ์ คีรีเดช. (2562). องค์ประกอบทางพฤกษเคมีและผลกระทบของน้้ามันเสม็ดขาวต่อการแสดงออกของยีนดื้อยาหลักใน เชื้อ fluconazole-resistant Candida albicans ที่แยกได้ทางคลินิก. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, คณะสหเวชศาสตร์, สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุลทางจุลชีววิทยาทางการแพทย์และวิทยาภูมิคุ้มกัน.

โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์. (2565). เก็บยาอย่างไร ให้ยังคงคุณภาพ. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2568, จาก https://www.bumrungrad.com/th/health-blog/january-2020/how-to-store-your-medication

วรวุฒิ สมพืช, นิอาซีซะห์ สุหลงเส็น, ปวีณ์ธิดา วิชัยดิษฐ, สุกาญจนา กำลังมาก, และยมล พิทักษ์ภาวศุทธิ. (2567). การพัฒนาแผ่นแปะไฮโดรเจลรอบดวงตาจากสารสกัดตํารับยาห้าราก. PSRU Journal of Science and Technology, 9(3), 1-13.

ศิริมา ปัญญาเมธีกุล. (2561). ดราม่าเรื่อง PM 2.5 ตอน 1: ความเข้าใจพื้นฐาน. สืบค้นเมื่อ 18 มิถุนายน 2566, จาก https://thaipublica.org/2018/04/air-pollution01/

สถาพร นิ่มกุลรัตน์. (2548). เทคโนโลยีเภสัชกรรมไทย 3 (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สิปปกร สวัสดิ์สุขโข, นักรบ นาคประสม, สมเกียรติ จตุรงค์ล้ำเลิศ, และชนวัฒน์ นิทัศน์วิจิตร. (2556). การพัฒนาสูตรผลิตภัณฑ์สารสกัดสมุนไพรอัดเม็ดและการประเมินอายุการเก็บรักษา. วารสารวิทยาศาสตร์บูรพา, 27(1), 504-523.

สิปปกร สวัสดิ์สุขโข. (2564). การพัฒนาสูตรตำรับสมุนไพรอัดเม็ดที่มีการใช้สำหรับการผลิตน้ำนมในมารดาหลังคลอด. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยแม่โจ้, คณะวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาวิศวกรรมอาหาร.

สุกะวะระ ยูคะโกะ. (2560). ผิวสวยใส ไร้สารพิษ. สืบค้นเมื่อ 18 มิถุนายน 2566, จาก https://amarinbooks.com/product

สุนันทา ข้องสาย, และลักษมี วิทยา. (2562). สารประกอบฟีนอลิก สารประกอบฟลาโวนอยด์ และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากเสม็ดขาวและเสม็ดแดง (รายงานการวิจัย). ตรัง: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมงคลศรีวิชัย.

อัศพงษ์ อุประวรรณา. (2564). การผลิตเม็ดบีดส์ซอสมะม่วงโดยใช้เทคนิคการขึ้นรูปทรงกลม. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 16(3), 41-56.

อุไรวรรณ ดิลกคุณานันท์, อุดมลักษณ์ สุขอัตตะ, และประภัสสร รักถาวร. (2546). การออกฤทธิ์ต้านการเจริญของจุลินทรีย์ของน้ำมันเสม็ดขาวในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

Brand-Williams, W., Cuvelier, M.E., & Berset, C. (1995). Use of a Free Radical Method to Evaluate Antioxidant Activity. Laboratoire de Chimie des Substances Naturelles, 28(1), 25-30.

Musta, R., Nurliana, L., Darlian, L., & Rudi, L. (2022). Kinetics Study of Antibacterial Activity of Cajuput Oil (Melaleuca cajuputi) on Escherichia coli, Staphylococcus aureus, and Bacillus cereus. Current Applied Science and Technology, 22(3), 1-10.

Panida, B., Supaporn, L., Nowwapan, N., Takunrat, T., & Ubolwanna, S. (2016). Effect of Drying Process on the Physicochemical Properties and Biological Activities of Enzymatic Protein Hydrolysate from Shiitake Mushroom (Research report). Pathumthani: Thailand Institute of Scientific and Technological Research.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-23

รูปแบบการอ้างอิง

ชูประสิทธิ์ ศ., บุญมาก ก., กำลังมาก ส., & พิทักษ์ภาวศุทธิ ย. (2026). การพัฒนาผลิตภัณฑ์อัดเม็ดพอกผิวกายจากสารสกัดใบเสม็ดขาวที่มีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย. PSRU Journal of Science and Technology, 11(1), 105–124. สืบค้น จาก https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/Scipsru/article/view/261065

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย