การผลิตถุงเพาะชำยางพาราผสมน้ำหมักชีวภาพที่ย่อยสลายได้ ทางชีวภาพ: ศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพ ทางเคมี ทางกล และทดลองปลูกพืช

ผู้แต่ง

  • ปฐมพงษ์ เที่ยงเพชร สาขาวิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร

คำสำคัญ:

น้ำหมักชีวภาพ , ถุงเพาะชํายางพารา, การย่อยสลายทางชีวภาพ, ธาตุอาหารพืช

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตน้ำหมักชีวภาพจากผลไม้ชนิดต่างๆ ศึกษาการผลิตถุงเพาะชำยางพาราผสมน้ำหมักชีวภาพที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ และศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพ ทางเคมี ทางกล รวมทั้งประสิทธิภาพในการปลูกพืช โดยเปรียบเทียบกับถุงเพาะชำยางพาราที่ไม่ผสมน้ำหมักชีวภาพและถุงเพาะชำทางการค้า ผลการวิจัย พบว่า การวิเคราะห์ปริมาณธาตุอาหารไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม (NPK) ในน้ำหมักชีวภาพสูตรต่างๆ ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P≥0.05) อย่างไรก็ตามสูตรที่ 1 มีปริมาณธาตุอาหารสูงสุด จึงถูกนำมาผสมกับยางพาราและแปรรูปเป็นถุงเพาะชำยางพาราผสมน้ำหมักชีวภาพ ผลการวิเคราะห์ปริมาณ NPK ในถุงเพาะชำดังกล่าว พบว่า มีค่าเท่ากับ 92.52±0.02 162.73±0.01 และ 412.34±0.02 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ การศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพ พบว่า ถุงเพาะชำยางพาราผสมน้ำหมักชีวภาพมีค่าใกล้เคียงกับถุงเพาะชำยางพาราที่ไม่ผสมน้ำหมักชีวภาพ แต่มีค่าสูงกว่าถุงเพาะชำทางการค้า ส่วนคุณสมบัติเชิงกล พบว่า ถุงเพาะชำยางพาราทั้งแบบผสมและไม่ผสมน้ำหมักชีวภาพมีค่าไม่แตกต่างกัน เมื่อนำไปฝังดินเป็นเวลา 5 สัปดาห์ พบว่า มีอัตราการย่อยสลายเฉลี่ยเพิ่มขึ้น การทดลองปลูกพืชแสดงให้เห็นว่าผักบุ้งจีนที่ปลูกในถุงเพาะชำทั้ง 3 ชนิด ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P≥0.05) อย่างไรก็ตามถุงเพาะชำยางพารายางพาราผสมน้ำหมักชีวภาพมีการเจริญเติบโตดีที่สุด รองลงมา คือ ถุงเพาะชำยางพาราที่ไม่ผสมน้ำหมักชีวภาพ และถุงเพาะชำทางการค้า ตามลำดับ สรุปได้ว่าถุงเพาะชำยางพาราผสมน้ำหมักชีวภาพมีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับการนำไปใช้งาน มีความปลอดภัยต่อสิ่งแวดล้อม อีกทั้งยังสามารถเป็นแหล่งธาตุอาหารเพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตของพืชได้อีกด้วย

เอกสารอ้างอิง

กมลพร พฤฏษ์พนาสันต์, เกษม จันแก้ว, และนฤชิต ดำปิน. (2015). ปัจจัยสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลต่อลักษณะทางกายภาพของผักบุ้ง (Ipomoea aquatica Forsk) ในแม่น้ำท่าจีน. Naresuan University Journal and Technology 2015. 23(2), 43-54.

กาญจนา และเอื้องฟ้า (นามแฝง). (2544). ปุ๋ยน้ำหมัก: ดีจริงหรือ?. วารสารเคหการเกษตร, 25(4), 179-186.

เกตุสุดา พรมพินิจ, จุฑารัตน์ สหรัฐ, และรอดพ่วง จันจาเร. (2564). การพัฒนาภาชนะเพาะชำจากเศษชีวมวลสำหรับพืชเก็บเกี่ยวราก (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.

ชาลี เลินไธสง, อัญชนา ปรีชาวรพันธ์, และธานินทร์ แตงกวารัมย์. (2554). การวิเคราะห์และการพัฒนาปุ๋ยหมักจากต้นถั่วเขียวด้วยการตรวจวัดแร่ธาตุอาหารหลักของปุ๋ยหมัก. วารสารสิ่งแวดล้อม, 12(1), 26–34.

ดวงกมล ชูแดง, ชฎาพร กิ่งแก้ว, ภัทรารัตน์ เทียมเก่า, และบุญฤทธิ์ วัฒนภิญโญ. (2561). การเปรียบเทียบวิธีการวิเคราะห์ปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดในปุ๋ยเคมีระหว่างวิธี Kjeldahl และวิธี Combustion. วารสารเกษตรพระจอมเกล้า, 36(suppl), 35-44.

ปัทมา วิตยากร. (2547). ความอุดมสมบูรณ์ของดินขั้นสูง. ขอนแก่น: ภาควิชาทรัพยากรที่ดินและสิ่งแวดล้อม คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ประกาศกรมวิชาการเกษตร. (2557). กำหนดเกณฑ์ปุ๋ยอินทรีย์ พ.ศ. 2557. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2560,จาก https://www.doa.go.th/ard/wp-content/uploads/2019/11/FEDOA11.pdf

ประดิษฐ์ บุญอำพล. (2544). คู่มือการศึกษาวิจัยด้านดินและปุ๋ยกับพืชไร่. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

พูนศิริ หอมจันทร์. (2559). การหาปริมาณธาตุอาหารหลัก (ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม) ในน้ำหมัก ชีวภาพที่ผลิตจากเศษปลาและเศษกุ้ง. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ราชมงคล สุรินทร์วิชาการ ครั้งที่ 8 (น. A257– A263). สุรินทร์: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์.

ภัทรภรณ์ จูงพันธ์, เกรียงศักดิ์ เขียวมั่ง, และมิยอง ซอ. (2665). การใช้ประโยชน์จากยางพาราเพื่อการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ด้านความปลอดภัย. วารสารวิชาการคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 15(2), 30-43.

ภาวิณี เทียมดี, และกวินนา สุขสำราญ. (2563). การพัฒนาย่อยสลายได้จากแป้งมันแกวเพื่อประยุกต์ใช้เป็นถุงเพาะชำ. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 21, 2-7.

ภาวิณี เทียมดี, และจิราพร เรืองรุ่ง. (2562). ผลของปริมาณกลีเซอรอลต่อสมบัติทางกายภาพและทางกลของย่อยสลายได้จากแป้งมันเทศเพื่อผลิตถุงเพาะชํา. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัย อุบลราชธานี, 21(3),14-24.

ราตรี บุมี, ปฐมพงษ์ เที่ยงเพชร, และธวัลรัตน์ ศรีสุขสันต์คีรี. (2565). การวิเคราะห์ปริมาณธาตุอาหารหลัก (ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม) ในน้ำหมักจุลินทรีย์สังเคราะห์แสง. Journal of Science and Technology Phetchabun Rajabhat University, 2(1), 32-49.

วรรณวิภา ไชยชาญ, เอนก สาวะอินทรีย์, และวีระศักดิ์ ไชยชาญ. (2562). อัตราส่วนที่เหมาะสมสําหรับการผลิตกระถางเพาะชําจากวัสดุเศษเหลืออินทรีย์. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 12(1), 193-205.

สาลี่ ชินสถิตย์. (2544). เทคโนโลยีการผลิตไม้ผลให้ปลอดภัยจากสารพิษ. กรุงเทพฯ: สำนักวิจัยและพัฒนา การเกษตร เขตที่ 6 กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.

สำนักงานเศรฐกิจอุตสาหกรรม. (2568). อนาคตถุงมือยางในตลาดโลก. สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2568, จาก https://rubber.oie.go.th/box/Article/42174.pdf

สํานักวิทยาศาสตร์เพื่อการพัฒนาที่ดิน. (2547). คู่มือการวิเคราะห์ตัวอย่างดิน น้ำ ปุ๋ย พืช วัสดุ ปรับปรุงดิน และการวิเคราะห์เพื่อตรวจรองรับมาตรฐานสินค้า. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาที่ดินกระทรวงเกษตรและสหกรณ์.

อธิวัฒน์ ขาวสวี, ธนัญชนก ไชยรินทร์, และจักรัตน์ อโณทัย. (2020). การสะสมธาตุอาหารในดินและใบของต้นกล้าปาล์มน้ำมันระยะอนุบาลหลักภายใต้การจัดการปุ๋ยผ่านระบบน้ำหยดและปุ๋ยเม็ด. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร, 38(2), 10-24.

Annual Book of ASTM Standards. (1999). Standard Test Method for Rubber Property-Durometer Hardness. New York: Department of Defense.

Luchese, C.L., Sperotto, N., Spada J.C., & Tessaro, I.C. (2017). Effect of blueberry agro-industrial waste addition to corn starch-based films for the production of a pH-indicator film. International Journal of Biological Macromolecules, 104, 11–18.

Sanyang, M.L., Sapuan, S.M., Jawaid, M., Ishak, M.R., & Sahari, J. (2016). Development and characterization of sugar palm starch and poly (lactic acid) bilayer films. Carbohydrate Polymers, 146, 36-45.

Suwanarong,S. (2004). Analysis of plant nutrient. (Printing time 2 publishing). Bankok: Kasetsart University.

Noisopa, C., Prapagdee, B., Navanugraha, C., & Hutacharoen, R. (2010). Effects of bio-extracts on the growth of Chinese kale. Kasetsart Journal - Natural Science, 44(5), 808-815.

Veiga, S.P. (2007). Sucrose and inverted sugar as plasticizer effect on cassava starchgelatin film mechanical properties hydrophilicity and water activity, Food Chemistry, 103(2), 255-262.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-28

รูปแบบการอ้างอิง

เที่ยงเพชร ป. (2026). การผลิตถุงเพาะชำยางพาราผสมน้ำหมักชีวภาพที่ย่อยสลายได้ ทางชีวภาพ: ศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพ ทางเคมี ทางกล และทดลองปลูกพืช. PSRU Journal of Science and Technology, 11(2), 154–171. สืบค้น จาก https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/Scipsru/article/view/260389

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย