PLANT DIVERSITY IN KHAO KHONG KHA FOREST MONASTERY KHON BURI DISTRICT, NAKHON RATCHASIMA PROVINCE

  • Thiamhathai Choopan Nakhon Ratchasima Rajabhat University
  • Narissa Wadee
  • Saranya Klahan
  • Suwannee Udomsub
Keywords: Tree, Understory plant, Forest Monastery, Plant diversity, Nature trail

Abstract

Plant diversity in Khao Khong Kha Forest Monastery, Khon Buri District, Nakhon Ratchasima Province was studied in this research. Eighteen of tree plots (20´20 m) and understory plant plots (5´5 m) were sampled together with natural trail surveying. The study revealed that 38 families 83 genera 98 species of trees were found. The dominant species of tree were Cratoxylum cochinchinense (Lour.) Blume, Bauhinia saccocalyx Pierre, and Xylia xylocarpa (Roxb.) W. Theob. var. kerrii (Craib & Hutch.) I.C. Nielsen, respectively. The highest important value index was Bauhinia saccocalyx Pierre, Cratoxylum cochinchinense (Lour.) Blume, and Xylia xylocarpa (Roxb.) W. Theob. var. kerrii (Craib & Hutch.) I.C. Nielsen, respectively. Tree diversity index was 3.6656. Evenness index was 0.7995. Diversity value was 39.0785. Moreover, there were 61 families 137 genera 145 species of understory plants. The dominant species of understory were Scindapus officinalis (Roxb.) Schott, Acroceras munroanum (Balansa) Henrard, and Rhynchosia bracteata Benth. ex Baker, respectively. The highest important value index was Scindapus officinalis (Roxb.), Bauhinia saccocalyx Pierre, and Acroceras munroanum (Balansa) Henrard, respectively. Understory plant diversity index was 3.9968, Evenness index was 0.8031 and Diversity value was 54.4228. The most diverse families were Fabaceae (30 species), Rubiaceae (13 species), and Malvaceae (10 species), respectively. This information used for making conservation and sustainable utilization plan, and also developing as local learning center.

Downloads

Download data is not yet available.

References

ก่องกานดา ชยามฤต. (2548). ลักษณะประจำวงศ์พรรณไม้. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.

ก่องกานดา ชยามฤต. (2550). ลักษณะประจำวงศ์พรรณไม้ 2. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.

ก่องกานดา ชยามฤต. (2551). ลักษณะประจำวงศ์พรรณไม้ 3. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.

ขฑากร ศรีอาจ. (2543). การศึกษาความหลากชนิดของพรรณไม้ในป่าวัฒนธรรมบ้านปอพาน อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม. (รายงานการศึกษาปัญหาพิเศษ). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, คณะวิทยาศาสตร์, สาขาวิชาชีววิทยา.

จตุฏฐาพร เพชรพรหม, ปัญญา หมั่นเก็บ, และธำรงค์ เมฆโหรา. (2556). ความหลากหลายของพืชพรรณ การใช้ประโยชน์และมูลค่าทางเศรษฐกิจจากป่าชุมชนดอนยาง ตำบลหลักเมือง อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารเกษตรพระจอมเกล้า, 31(2), 37-46.

ดอกรัก มารอด. (2554). เทคนิคการสุ่มตัวอย่างและการวิเคราะห์สังคมพืช. กรุงเทพฯ: คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เทียมหทัย ชูพันธ์. (2550). ความหลากชนิดของพรรณพืชและพฤกษศาสตร์พื้นบ้านในป่าโคกไร่ อำเภอเชียงยืน จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 26(2), 150-157.

เทียมหทัย ชูพันธ์. (2559). ความหลากหลายของพรรณพืชในป่าชุมชนเพื่อการอนุรักษ์ เทศบาลตำบลเมืองใหม่โคกกรวด อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารพฤกษศาสตร์ไทย, 8(2), 213-229.

เทียมหทัย ชูพันธ์. (2562). พรรณพืชในป่าชุมชนภูประดู่เฉลิมพระเกียรติ อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาศาสตร์ มข., 47(4), 673-690.

ธวัชชัย สันติสุข. (2555). ป่าของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

พระครูพิพิธจารุธรรม. (2558). แนวทางการอนุรักษ์ป่าตามหลักคำสอนพุทธศาสนา: กรณีมูลนิธิฮักเมืองน่าน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 3(2), 30-44.

พละชัย พรหมจันทร์. (2554). การศึกษาความหลากหลายและการใช้ประโยชน์ของพรรณไม้ยืนต้นในโครงการพระราชดำริพัฒนาป่าโคกกุดเลาะ จังหวัดนครพนม (รายงานการวิจัย). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ราชันย์ ภู่มา, และสมราน สุดดี (บรรณาธิการ). (2557). ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2557). กรุงเทพฯ: สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช.

สมหญิง บู่แก้ว, เพ็ญแข ธรรมเสนานุภาพ, และธวัชชัย ธานี. (2552). ความหลากชนิดของพรรณไม้และการใช้ประโยชน์ผลผลิตของป่าในป่าชุมชนโคกใหญ่ อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม. วารสารสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ, 7(1), 36-50.

สำนักงานหอพรรณไม้. (2551). พืชหายากของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช.

หทัยชนก นันทพานิช. (2550). การจัดการในการอนุรักษ์ทรัพยากรชีวภาพและการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนในป่าชุมชนดงขุมคำ ตำบลถ้ำแข้ อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี. (รายงานการวิจัย). อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.

เอื้อมพร วีสมหมาย, และปณิธาน แก้วดวงเทียน. (2547). ไม้ป่ายืนต้นของไทย 1. กรุงเทพฯ: เอช เอ็น กรุ๊ป.

Forest Herbarium. (2017). Threatened plants in Thailand. Bangkok: Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation.

Krebs, C.J. (1985). Ecology: The Experimental Analysis of Distribution and Abundance. New York: Harper & Row.

Pielou, E.C. (1975). Ecological Diversity. New York: Wiley.

Published
2020-11-30
How to Cite
Choopan, T., Wadee, N., Klahan, S., & Udomsub, S. (2020). PLANT DIVERSITY IN KHAO KHONG KHA FOREST MONASTERY KHON BURI DISTRICT, NAKHON RATCHASIMA PROVINCE. PSRU Journal of Science and Technology, 5(3), 74-96. Retrieved from https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/Scipsru/article/view/241785
Section
Research Articles