การจัดการของเสียในชุมชนเมือง: การรับรู้ความรุนแรงของปัญหาและความสัมพันธ์กับสุขภาวะของผู้สูงวัย กรณีศึกษาในกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์การจัดการของเสีย พฤติกรรมการจัดการขยะในระดับครัวเรือน และความสัมพันธ์กับสุขภาวะของผู้สูงวัยในชุมชนเมืองกรุงเทพมหานคร การวิจัยเป็นการศึกษาเชิงปริมาณแบบภาคตัดขวาง เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้สูงวัย 169 คน ด้วยแบบสอบถามที่ครอบคลุมการรับรู้ปัญหาด้านของเสียและสิ่งปฏิกูล ระดับความรุนแรงของปัญหา พฤติกรรม การคัดแยกขยะ และผลกระทบต่อสุขภาวะ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน ผลการศึกษาพบว่า แม้ว่าผู้สูงวัยส่วนใหญ่จะมีพฤติกรรมการนำขยะไปทิ้งยังจุดรวบรวมของชุมชนอย่างเหมาะสมแต่การคัดแยกขยะเฉพาะทาง เช่น ขยะอันตราย ขยะติดเชื้อ และขยะอิเล็กทรอนิกส์ ยังอยู่ในระดับต่ำ ขยะรีไซเคิล
มีแนวโน้มได้รับการคัดแยกมากกว่า สะท้อนข้อจำกัดเชิงโครงสร้างและพฤติกรรมในระดับครัวเรือน

นอกจากนี้ ระดับความรุนแรงของปัญหาของเสียมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับผลกระทบต่อสุขภาวะของผู้สูงวัยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และเป็นปัจจัยสำคัญในการทำนายผลลัพธ์ด้านสุขภาพ ขณะที่ปัจจัยเชิงพื้นที่มีบทบาทในฐานะบริบทที่สะท้อนโอกาสในการเผชิญปัญหา และช่วยให้การอธิบายผลลัพธ์มีความครอบคลุมมากขึ้น ผลการศึกษาชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการยกระดับระบบการจัดการของเสียในชุมชนเมือง โดยเฉพาะการจัดการขยะเฉพาะทาง และการออกแบบมาตรการที่คำนึงถึงข้อจำกัดของผู้สูงวัยในฐานะกลุ่มเปราะบาง เพื่อส่งเสริมสุขภาวะและคุณภาพชีวิตในระยะยาว