ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการทำร้ายตนเองแบบไม่เจตนา ให้ถึงชีวิตในวัยรุ่นตอนปลาย
DOI:
https://doi.org/10.14456/lsej.2025.19คำสำคัญ:
การทำร้ายตัวเองแบบไม่เจตนาให้ถึงชีวิต, เหตุการณ์ด้านลบในชีวิต, ปัญหาสุขภาพจิต, ความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการทำร้ายตนเองแบบไม่เจตนาให้ถึงชีวิตในวัยรุ่นตอนปลายกับปัจจัยส่วนบุคคล เหตุการณ์ด้านลบในชีวิต ปัญหาสุขภาพจิต และความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต กลุ่มตัวอย่างคือวัยรุ่นอายุ 15 – 19 ปี จำนวน 136 คน
ที่กำลังศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแห่งหนึ่งในภาคกลางของประเทศไทย เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามพฤติกรรมทำร้ายตนเองแบบไม่เจตนาให้เสียชีวิต (Self-Harm Inventory: SHI) 3) แบบสอบถามเหตุการณ์สำคัญในชีวิต 4) แบบสอบถามภาวะสุขภาพจิต (Depression Anxiety Stress Scale: DASS-21) และ 5) แบบสอบถามความรอบรู้สุขภาพจิตฉบับวัยรุ่น (Mental Health Literacy Questionnaire–Young People: MHLq–YP) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และค่าสหสัมพันธ์แบบพ้อยท์–ไบซีเรียล ผลการวิจัยพบว่า จำนวน 62 คน
คิดเป็นร้อยละ 45.59 ของกลุ่มตัวอย่างเคยมีพฤติกรรมทำร้ายตนเองแบบไม่เจตนาให้ถึงชีวิต การทำร้ายตนเองแบบไม่เจตนาให้ถึงชีวิตในวัยรุ่นตอนปลาย มีความสัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญกับปัญหาสุขภาพจิต (rpb = 0.652, p < .001) เหตุการณ์ด้านลบในชีวิต (rpb = 0.557, p < .001) การสูบบุหรี่ (rpb = 0.360,
p < .001) การดื่มแอลกอฮอล์ (rpb = 0.357, p < .001) และอาการทางร่างกาย (rpb = 0.419, p < .001)
ขณะที่ความรอบรู้สุขภาพจิตด้านกลยุทธ์สำหรับช่วยเหลือตนเองได้อย่างเหมาะสม มีความสัมพันธ์ทางลบกับการทำร้ายตนเองแบบไม่เจตนาให้ถึงชีวิตในวัยรุ่นตอนปลาย (rpb = –0.265, p = .003)
เอกสารอ้างอิง
Campo JV, Bridge J, Ehmann M, Altman S, Lucas A, Birmaher B, Brent DA. Recurrent pain, emotional distress, and health service use in childhood. Journal of Pediatrics 2004;145(6):806-813. doi:10.1016/j.jpeds.2004.08.045.
Campos L, Dias P, Duarte A. Exploring mental health literacy: A systematic review of the literature. Perspectives in Psychiatric Care. 2016;52(1):12-20. doi:10.1111/ppc.12108.
Cohen J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates; 1988.
Evans E, Hawton K, Rodham K, Deeks J. The prevalence of suicidal phenomena in adolescents:
A systematic review of population-based studies. Suicide and Life‑Threatening Behavior 2005;35(3): 239-250. doi:10.1521/suli.2005.35.3.239.
Gholamrezaei M, De Stefano J, Heath NL. Non-suicidal self-injury across cultures and ethnic and racial minorities: A review. International Journal of Psychology 2017;52(4):316-326. doi:10.1002/ijop.12230.
Guo C, Wong K, Yu E, Guo Y. Mental health literacy and its associated factors among adolescents in China:
A cross-sectional study. BMC Public Health 2023;23(1):1-10. doi:10.1186/s12889-023-15378-3.
Kabkhamba C, Kaewjanta N, Rungreungkulkit S. Thai translation and adaptation of the Self-Harm Inventory (SHI) and Negative Life Events Questionnaire for adolescents. Unpublished manuscript; 2021.
Lovibond SH, Lovibond PF. Manual for the depression anxiety stress scales. (2nd ed.) Sydney: Psychology Foundation; 1995.
Ministry of Public Health, Strategy and Planning Division. Adolescent suicide and self-Harm statistics report 2023. Nonthaburi: Ministry of Public Health; 2023.
Olfson M, Blanco C, Wang S, Laje G, Correll CU. National trends in the mental health care of children, adolescents, and adults by office-based physicians. JAMA Psychiatry 2018;71(1):81-90. doi:10.1001/jamapsychiatry.2013.3074.
Phitayaratsathien N, Suwannachatri T, Phalitphonkanpim P. Thai translation and validation of the depression anxiety stress scales (DASS-21). Unpublished manuscript; 2014.
Polit DF, Beck CT. Nursing Research: Generating and Assessing Evidence for Nursing Practice. 10th ed. Philadelphia, PA: Wolters Kluwer; 2017.
Sansone RA, Wiederman MW, Sansone LA. The Self-harm Inventory (SHI): Development of a scale for identifying self-destructive behaviors and borderline personality disorder. Primary Care Companion to The Journal of Clinical Psychiatry. 2010;1(2):33-37. doi:10.4088/PCC.v01n0203.
Singthakaew A, Chaimongkol N, Hengudomsap P. Predictive factors of deliberate self-harm among Thai adolescents. Royal Thai Army Nurses Journal 2020;22(3):294-303.
Sriwichai N, Boonchiang W, Khruesukhon P. Thai translation and validation of the Mental Health Literacy Questionnaire for Young People (MHLq-YP). Unpublished manuscript; 2021.
Swahn MH, Bossarte RM, Sullivent EE. Age of alcohol use initiation, suicidal behavior, and peer and dating violence victimization and perpetration among high-risk, seventh-grade adolescents. Pediatrics 2012;121(2):297-305. doi:10.1542/peds.2012-0053.
Sawang S, Lovibond PF, Lovibond SH. The Depression Anxiety Stress Scales (DASS): Validation in Thai population. Unpublished manuscript; 2013.
International Society for the Study of Self-Injury. Definition of non-suicidal self-injury. 2007. Available from: https://www.itriples.org/aboutnssi. Accessed April 1, 2024.
Van der Walt F. Self-harming behavior among university students: A South African case study. Journal of Psychology in Africa 2016;26(6):507-512. doi:10.1080/14330237.2016.1250420.
Wang YJ, Li X, Ng CH, Xu DW, Hu S, Yuan TF. Risk factors for non-suicidal self-injury (NSSI) in adolescents: A meta-analysis eClinicalMedicine. 2022;46:101350. doi:10.1016/j.eclinm.2022.101350.
World Health Organization. Adolescent health and development: Self-harm and suicide in adolescents. Geneva: WHO; 2023. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/adolescent-mental-health. Accessed June 15, 2024.
Zetterqvist M. Non-suicidal self-injury in adolescents: Characteristics, functions and relationship to suicidal behavior. Front Psychiatry. 2020;11:100. doi:10.3389/fpsyt.2020.00100.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Life Sciences and Environment Journal
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Each article is copyrighted © by its author(s) and is published under license from the author(s).
0-5526-7000 Ext. 7230
