การประเมินโครงการพัฒนาทักษะ ความรู้ และศักยภาพของเจ้าหน้าที่ด้านควบคุมการติดเชื้อ โรงพยาบาลปทุมธานี ปีงบประมาณ 2567
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเชิงประเมินนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินโครงการพัฒนาทักษะ ความรู้ และศักยภาพของเจ้าหน้าที่ด้านควบคุมการติดเชื้อ โรงพยาบาลปทุมธานี ปีงบประมาณ 2567 ตามรูปแบบการประเมินโครงการของ CIPP Model กลุ่มตัวเป็นพยาบาลวิชาชีพที่เข้าร่วมโครงการพัฒนาทักษะ ความรู้ และศักยภาพของเจ้าหน้าที่ด้านควบคุมการติดเชื้อ โรงพยาบาลปทุมธานี ปีงบประมาณ 2567 จำนวน 43 ราย ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนพฤษภาคม - กันยายน 2567 เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจากการทบทวนวรรณกรรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติ Paired t-test
การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงทั้งหมด มีอายุเฉลี่ย 38.10 ปี และส่วนใหญ่ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยอายุรกรรม ร้อยละ 20.93 ผลการประเมินความสอดคล้องและความเหมาะสมของโครงการฯ ในด้านบริบท ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ ผลผลิต และภาพรวม พบว่าอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานตามลำดับ ดังนี้ บริบท (= 4.79, S.D. = 0.43), ปัจจัยนำเข้า (= 4.64, S.D. = 0.54), กระบวนการ (= 4.69, S.D. = 0.56), ผลผลิต ( = 4.77, S.D. = 0.53) และภาพรวมของโครงการ (= 4.72, S.D. = 0.50) ทั้งนี้ด้านบริบทได้รับคะแนนเฉลี่ยสูงสุด ทั้งนี้โครงการนี้มีความสอดคล้องและเหมาะสม แต่ควรเพิ่มระยะเวลาในการจัดอบรม กลุ่มตัวอย่างมีความรู้หลังเข้าร่วมโครงการสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโครงการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < .001) และระดับความพึงพอใจของโครงการภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.72, S.D. = 0.48)
ดังนั้นในการดำเนินการควบคุมโรคในโรงพยาบาลควรมีการอบรมให้ความรู้แก่เจ้าหน้าที่ด้านควบคุมการติดเชื้ออย่างต่อเนื่อง โดยเพิ่มระยะเวลาในการจัดการอบรมในโครงการ รวมถึงสนับสนุนงบประมาณอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้โครงการสามารถดำเนินการได้อย่างต่อเนื่อง เปิดโอกาสให้ผู้เข้ารับการอบรมได้ฝึกทักษะเชิงปฏิบัติอย่างเพียงพอ นำไปสู่ความยั่งยืนในการพัฒนาศักยภาพของเจ้าหน้าที่ควบคุมการติดเชื้อในระยะยาว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิดเห็นและข้อเสนอแนะใดๆ ที่นำเสนอในบทความเป็นของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว โดยบรรณาธิการ กองบรรณาธิการ และคณะกรรมการวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยปทุมธานี ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องแต่อย่างใด มหาวิทยาลัย บรรณาธิการ และกองบรรณาธิการจะไม่รับผิดชอบต่อข้อผิดพลาดหรือผลที่เกิดจากการใช้ข้อมูลที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้
เอกสารอ้างอิง
ก่อศักดิ์ จันทรวิจิตร. (2566). การประเมินผลการดําเนินงานโครงการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุม โรคเบาหวานและความดันโลหิตสูงด้วย“ปิงปองจราจรชีวิต 7 สี” จังหวัดสิงห์บุรี โดยใช้ CIPP Model. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 6(2), 80-93.
กัลยพัทธ์ นิยมวิทย์, กัญญดา ประจุศิลป์. (2558). สมรรถนะพยาบาลวิชาชีพควบคุมการติดเชื้อประจำหอผู้ป่วย. วารสารพยาบาลตำรวจและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 7(1), 153–165.
บัวจันทร์ ธงเชื้อ, ปัทมา คำฟู, สุทธิพันธ์ ถนอมพันธ์. (2560). ผลของโปรแกรมการล้างมือต่อความรู้ และการปฏิบัติด้านการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อดื้อยาของบุคลากรทางการพยาบาล ผู้ป่วยและญาติในแผนกศัลยกรรม ศัลยกรรมกระดูกและข้อ โรงพยาบาลนครพิงค์. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ, 23(2), 12–23.
นาตยา ปริกัมศีล, ศุภา เพ็งเลา, สมใจ สายสม. (2561). ผลของการใช้โปรแกรมการพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยาควบคุมพิเศษต่อความรู้และการปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยาควบคุมพิเศษของบุคลากรสุขภาพผู้ป่วยหนักในโรงพยาบาลโพธาราม. วารสารหัวหินสุขใจไกลกังวล, 3(2), 49–57.
โรงพยาบาลปทุมธานี. (2566). ข้อมูลการประเมินสมรรถนะด้านการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาลของพยาบาลควบคุมการติดเชื้อประจำหอผู้ป่วย โรงพยาบาลปทุมธานี ปีงบประมาณ 2566. ปทุมธานี: โรงพยาบาลปทุมธานี.
โรงพยาบาลปทุมธานี. (2567). รายงานผลการดำเนินงานโครงการโครงการพัฒนาทักษะ ความรู้ และศักยภาพของเจ้าหน้าที่ด้าน IC ปีงบประมาณ 2567. ปทุมธานี: โรงพยาบาลปทุมธานี.
ศศิณัฎฐ์ สรรคบุรานุรักษ์. (2559). การประเมินโครงการศึกษาดูงานภาคฤดูร้อนด้านภาษา ศิลปะและวัฒนธรรมจีนของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 26(2), 55-73.
สาคร อินโท่โล่, ทัศนีย์ สีหาบุญนาค, ณัฐพร สายแสงจันทร์. (2564). พยาบาลควบคุมการติดเชื้อกับบทบาทการจัดการควบคุมการระบาดของ โรคโควิด 19 ในหน่วยบริการสุขภาพ. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 39(1), 14–21.
สมาคมพยาบาลด้านการป้องกันและควบคุมโรคติดเชื้อ. (2567). สมรรถนะในงานด้านการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อสำหรับพยาบาลควบคุมการติดเชื้อ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์.
สุจินดา ศรีบัวโรย. (2567). สมรรถนะของพยาบาลด้านการควบคุมและการเฝ้าระวังการติดเชื้อ สถาบันบำราศนราดูร. วารสารสถาบันบำราศนราดูร, 18(1), 1–12.
สุชาญวัชร สมสอน. (2567). การประเมินโครงการรณรงค์ป้องกันการแพร่ระบาดของโรคติดต่อและโรคอุบัติใหม่ ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี ปีงบประมาณ 2567. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสู่ชุมชน, 2(6), 1–13.
สุรภี ดอกยอ. (2567). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อความรู้และพฤติกรรมการพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลบ่อพลอย. วารสารวิชาการและการพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จักรีรัช, 4(2), e001920.
อรวิชชา ศรีขาวรส, กัญญดา ประจุศิลป. (2565). ผลของการใช้รูปแบบการดูแลตามมาตรฐานการพยาบาลผู้ป่วยเด็กระบบทางเดินหายใจติดเชื้อเฉียบพลันร่วมกับการคัดกรองด้วยระบบสัญญาณเตือนอาการเปลี่ยนแปลงต่อความพึงพอใจของพยาบาลวิชาชีพ. วารสารพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 34(1), 51-64.
Centers for Disease Control and Prevention. (2024). [Online]. (2025, 30 May). Infection control in healthcare personnel: Epidemiology and control of selected infections. Available from: https://www.cdc.gov/infection-control/hcp/healthcare-personnel-epidemiology-control/index.html
Daniel L. Stufflebeam. (1968). Evaluation as Enlightenment for Decision – Making. Ohio: Ohio State University Evaluation Center.
Stone, P. W., Pogorzelska-Maziarz, M., Herzig, C. T. A., Weiner, L. M., Furuya, E. Y., Dick, A., & Larson, E. L. (2020). State of infection prevention in US hospitals enrolled in the National Health and Safety Network. American Journal of Infection Control, 48(5), 431–435.
World Health Organization. (2011). Report on the burden of endemic health care‑associated infection worldwide. Geneva: WHO.
