พื้นที่เสี่ยงการเกิดอาชญากรรมเกี่ยวกับทรัพย์ ในเทศบาลเมืองน่าน จังหวัดน่าน
คำสำคัญ:
พื้นที่เสี่ยงอาชญากรรม, การลักทรัพย์, ทิศทางกระจายตัวบทคัดย่อ
อาชญากรรมเป็นปัญหาสำคัญที่เกิดขึ้นในประเทศไทยก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สิน โดยคดีอาชญากรรมที่ปรากฎมากที่สุดในเทศบาลเมืองน่าน จังหวัดน่าน คือ คดีลักทรัพย์ โดยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษารูปแบบการกระจายตัวของพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดอาชญากรรมที่เกี่ยวกับทรัพย์ 2) เพื่อวิเคราะห์รูปแบบความสัมพันธ์ต่อการเกิดอาชญากรรมที่เกี่ยวกับทรัพย์ และ 3) ศึกษาแนวโน้มทิศทางการกระจายตัวของการเกิดอาชญากรรมที่เกี่ยวกับทรัพย์ โดยทำการศึกษาการเกิดเหตุลักทรัพย์ในช่วงปี พ.ศ. 2561 - 2565 ด้วยวิธี Kernel Density เพื่อแสดงระดับความเสี่ยงของการเกิดเหตุลักทรัพย์ และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ที่มีความเสี่ยงสูงร่วมกับปัจจัยกายภาพ ได้แก่ ความหนาแน่นประชากร การใช้ประโยชน์ที่ดิน ถนน และป้อมตำรวจ ด้วยวิธี Getis-Ord Gi* รวมทั้งศึกษาแนวโน้มและทิศทางการกระจายตัวของการเกิดเหตุด้วยวิธี Standard Deviational Ellipse (SDE)
ผลการศึกษาพบว่า รูปแบบการเกิดเหตุลักทรัพย์เป็นแบบกระจายตัวและมีระดับความเสี่ยงที่แตกต่างกัน โดยสามารถวิเคราะห์พื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดอาชญากรรมที่เกี่ยวกับทรัพย์ออกเป็นพื้นที่ที่มีความเสี่ยงมาก ปานกลาง น้อย และ พื้นที่ไม่มีความเสี่ยง ซึ่งสามารถแสดงด้วยสีในแผนที่ออกเป็นสีแดง ส้ม เหลือง และเขียว ตามลำดับ และจากการวิเคราะห์ด้วยวิธี Getis-Ord Gi* พบว่า บริเวณที่มีความหนาแน่นของประชากรสูง ได้แก่ พื้นที่เมือง และบริเวณถนนสายรองมีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดอาชญากรรมที่เกี่ยวกับทรัพย์ ผลจากการศึกษาในครั้งนี้สามารถนำไปใช้ประกอบการวางแผน การเฝ้าระวังเหตุลักทรัพย์ของเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือหน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องได้
เอกสารอ้างอิง
จิรัติวัล เครือศิลป์. (2549). ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์เพื่อกำหนดพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคไข้เลือดออกในจังหวัดนครราชสีมา. กรุงเทพฯ: สาขาวิชาภูมิศาสตร์ คณะอักษรษศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ. (2544). คำอธิบายกฎหมายอาญาภาคความผิดและลหุโทษ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชนจำกัด.
ธีรไนย ศรีธรรมรงค์. (2559). การประเมินพื้นที่เสี่ยงการเกิดอาชญากรรมด้วยการวิเคราะห์สถิติเชิงพื้นที่. กรุงเทพฯ: สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปิยะชัย ถิ่นไทยงาม. (2560). พื้นที่เสี่ยงของอาชญากรรมที่เกี่ยวกับทรัพย์ในอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลกในอำเภอเมืองจังหวัดพิษณุโลก. พิษณุโลก: สาขาวิชาภูมิศาสตร์ คณะเกษตรศาสตร์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พัทธนันท์ รัตนวรเศวต. (2562). วิเคราะห์พื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดอาชญากรรมด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์. กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
พรชัย ขันตี. (2553). ทฤษฎีอาชญาวิทยา: หลักการ งานวิจัย และนโยบายประยุกต์. กรุงเทพฯ: สุเนตร์ฟิล์ม.
มณฑล เยี่ยมไพศาล และมานัส ศรีวณิช. (2553). ความหนาแน่นเชิงพื้นที่อาชญากรรม กรณีศึกษาเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ศึกษาตามแบบเคอร์เนล. กรุงเทพฯ: คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมืองมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สิทธิณัฐ มนเทียรอาสน์ และ พลภัทร เหมวรรณ. (2563). แบบจำลองเชิงคาดการณ์อาชญากรรมในเขตพื้นที่รับผิดชอบสถานีตำรวจภูธรช้างเผือก จังหวัดเชียงใหญ่. เชียงใหม่: คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุดสงวน สุธีสร. (2547). อาชญาวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สุวัฒน์ ศรีพงษ์สุวรรณ. (2549). คำอธิบายประมวลกฎหมายอาญา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์นิติบรรณการ.
สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดน่าน (2566). จังหวัดน่าน จัดพิธีปล่อยแถวระดมกวาดล้างอาชญากรรมและอำนวยความสะดวกด้านการจราจร. จาก https://radionan.prd.go.th/th/content/category/detail/id/6/iid/245337.
Getis, A. 2007. Reflections on spatial autocorrelation. Regional Science and Urban Economics, 37(2), 491–496.
Jeefoo, P. (2014). Analysis of Spatial Pattern of Diarrhea Incidence Based on Spatial Autocorrelation Statistics in Phayao Province, Thailand. KKU Sci. J., 42(2), 449-462.
Peeters, A., M. Zude, J. Kathner, M. Unlu, R. Kanber, A. Hetzroni, R. Gebbers andA.Ben-Gal. (2014). Getis–Ord’s hot- and cold-spot statistics as a basis formultivariate spatial clustering of orchard tree data. Computers and Electronics in Agriculture, 111, 140-150.
