ศักยภาพในการต้านอนุมูลอิสระและการต้านเชื้อจุลินทรีย์ของสารสกัดเอทานอลจากเกสรเพศผู้ของบัวหลวง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดเอทานอลจากเกสรเพศผู้ของบัวหลวง (Nelumbo nucifera Gaertn.) ที่เก็บจากหนองกอมเกาะ จังหวัดหนองคาย โดยวิเคราะห์ปริมาณฟีนอลิกรวม ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ DPPH ความสามารถในการรีดิวซ์ การคีเลตโลหะ และการต้านเชื้อแบคทีเรีย ผลการวิจัยพบว่าสารสกัดจากก้านชูเกสรและละอองเรณูมีปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวมเท่ากับ 2.092 ± 0.200 และ 1.376 ± 0.005 มิลลิกรัมสมมูลกรดแกลลิกต่อกรัม ตามลำดับ โดยมีค่า IC50 สำหรับการต้านอนุมูลอิสระ DPPH เท่ากับ 36.249 ± 0.020 และ 121.842 ± 0.0005 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ สารสกัดทั้งสองชนิดแสดงความสามารถในการรีดักซ์สูงถึง 17.461 ± 0.030 และ 16.532 ± 0.020 มิลลิกรัมสมมูลกรดแกลลิกต่อกรัม ตามลำดับ และสามารถคีเลทไอออนโลหะที่ค่า IC50 เท่ากับ 74.890 ± 0.190 และ 100.000 ± 1.000 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ การทดสอบการต้านเชื้อแบคทีเรียด้วยวิธี agar disc diffusion พบว่าสารสกัดสามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อ Escherichia coli และ Staphylococcus aureus ได้ โดยมีค่า MIC เท่ากับ 2.5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร สำหรับเชื้อทั้งสองสายพันธุ์ และแสดงฤทธิ์ฆ่าเชื้อ (MBC) ภายในเวลา 18 ชั่วโมง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จีรพรรณ เทียนทอง, วิรังรอง แสงอรุณเลิศ, สาวิตรี ซัคลี่ย์, ดารณี นิลทอง และสุภาวิณี แก้วบังเกิด. (2567). ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและปริมาณฟีนอลิกรวมของสารสกัดหยาบจากส่วนต่าง ๆ ของดอกบัวหลวงสีชมพู. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี 12(2): 81 - 96.
ณพัฐอร บัวฉุน. (2563). การวิเคราะห์พฤกษเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์แอลฟา-กลูโคซิเดสของบัวหลวง. วารสารวิจัย มทร.กรุงเทพ 14(1): 125 - 136.
บุษราคัม สิงห์ชัย, นิศา ตระกูลภักดี และสาวิตรี ทองลิ้ม. (2560). น้ำมันหอมระเหยจากเกสรบัวหลวงราชินี. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 25(1): 28 - 34.
ธวัชชัย มังคละคุปต์. (2560). บัวหลวง สรรพคุณและประโยชน์ดอกบัวหลวง 83 ข้อ. แหล่งข้อมูล: http://medthai.com ค้นเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2563.
ปิยะวดี เจริญวัฒนะ, สุมนา ปานสมุทร, ดำรง คงสวัสดิ์ และอำนวย เพชรประไพ. (2552). การศึกษาฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ของสารสกัดจากบัวหลวง. ใน: รายงานการวิจัยคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ปทุมธานี: 87 หน้า
พัชราภรณ์ ไชยศรี, วิชิต ไชยเวศ, ชาคริต วังคะออม และนงค์ลักษณ์ เหลาพรม. (2562). ประสิทธิผลของเจลล้างมือที่มีส่วนผสมของสารสกัดบัวแดงในการยับยั้งเชื้อแบคทีเรียก่อโรค. PSRU Journal of Science and Technology 4(3): 58 - 71.
สุรัตน์วดี วงค์คลัง, เลอลักษณ์ เสถียรรัตน์ และอรุณพร อิฐรัตน์. (2557). การศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวมของบัวหลวง. การประชุมวิชาการระดับชาติ งานเกษตรแฟร์นนทรีอีสาน ครั้งที่ 2: วิชาการก้าวหน้า ภูมิปัญญาแห่งลุ่มน้ำโขง. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ, สกลนคร. 84 - 85.
Chen, S., Xiang, Y., Deng, J., Liu, Y. and Li, S. (2013). Simultaneous Analysis of Anthocyanin and Non-Anthocyanin Flavonoid in Various Tissues of Different Lotus (Nelumbo) Cultivars by HPLC-DAD-ESI-MSn. PLoS One 8(4): e62291.
Mukherjee, P.K., Mukherjee, D., Maji, A.K., Rai, S. and Heinrich, M. (2009). Nelumbo nucifera: A comprehensive review on its phytochemistry and pharmacology. Journal of Pharmacy and Pharmacology 61(4): 407 - 422.
Ono Y., Hattori E., Fukaya Y., Imai S., and Ohizumi Y. (2006). Anti-obesity effect of Nelumbo nucifera leaves extract in mice and rats. Journal of ethnopharmacology 106: 238 - 244.
Paudel, K.R. and Panth, N. (2015). Phytochemical profile and biological activity of Nelumbo nucifera. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine 2015: 789124.
Sridhar, K.R., and Bhat, R. (2007). Lotus - A potential nutraceutical source. Journal of Agricultural Technology 3(1): 143 - 155.
