อนาคตภาพการเรียนรู้กับปัญญาประดิษฐ์ในโลกผสานความเสมือนจริง: ห้องปฏิบัติการมีชีวิตเพื่อความยั่งยืน
DOI:
https://doi.org/10.55003/JIE.24201คำสำคัญ:
ความจริงผสม, ปัญญาประดิษฐ์, ห้องปฏิบัติการมีชีวิตที่ยั่งยืนบทคัดย่อ
ศตวรรษที่ 21 เป็นยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลอย่างรวดเร็วและเต็มไปด้วยความท้าทายสภาวะการศึกษาที่ใช้ห้องเรียนเป็นฐานหลักเปลี่ยนโฉมหน้าไปด้วยเทคโนโลยีเสมือนจริง (Virtual Reality: VR) หรือ วีอาร์ ความจริงเสริม หรือ เออาร์ (Augmented Reality: AR) และความจริงผสม หรือ เอ็มอาร์ (Mixed Reality: MR) ควบคู่ไปกับปัญญาประดิษฐ์ หรือ เอไอ (Artificial Intelligence: AI) นวัตกรรมเหล่านี้ไม่เพียงเป็นเครื่องมือการสอน แต่ยังทำหน้าที่เป็นตัวเร่งให้เกิด “ห้องปฏิบัติการที่มีชีวิต” (Living Labs) ที่ผู้เรียนทุกช่วงวัยสามารถทดลอง ร่วมสร้างสรรค์ และแก้ไขปัญหาในโลกแห่งความเป็นจริง บทความนี้เสนอแนวทางการบูรณาการเทคโนโลยีเหล่านี้เข้ากับกรอบการเรียนรู้ตลอดชีวิต ที่สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) ซึ่งเปิดทางสู่กระบวนทัศน์ใหม่ของการเรียนรู้เชิงประสบการณ์และการเรียนรู้เฉพาะบุคคล โดยวิเคราะห์มิติด้านทฤษฎีการสอน เทคโนโลยี และจริยธรรม ชี้นำระบบนิเวศการเรียนรู้เชิงเสมือนที่สามารถเตรียมผู้เรียนให้พร้อมรับอนาคตที่มุ่งเป้าร่วมกันทั่วโลกในการพัฒนาสู่ความยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
Dane, G., Evers, S., Van Den Berg, P., Klippel, A., Verduijn, T., Wallgrün, J. O., & Arentze, T. (2024). Experiencing the future: Evaluating a new framework for the participatory co-design of healthy public spaces using immersive virtual reality. Computers, Environment and Urban Systems, 114, 102194. https://doi.org/10.1016/j.compenvurbsys.2024.102194.
Fauville, G., Queiroz, A. C. M., Hambrick, L., Brown, B. A., & Bailenson, J. N. (2020). Participatory research on using virtual reality to teach ocean acidification: A study in the marine education community. Environmental Education Research, 27(2), 254–278. https://doi.org/10.1080/13504622.2020.1803797.
Jonassen, D. H. (2000). Revisiting activity theory as a framework for designing. In L. Susen & J. David (Eds.), Theoretical foundations of learning environments (pp. 88–121). Lawrence Erlbaum Associates.
Jonassen, D. H., & Reeves, T. C. (1996). Learning with technology: Using computers as cognitive tools. In D. H. Jonassen (Ed.), Handbook of research on educational communications and technology (pp. 693–719). Macmillan.
Liu, D., Dede, C., Huang, R., & Richards, J. (2017). Virtual, augmented, and mixed realities in education. Springer. https://doi.org/10.1007/978-981-10-5490-7.
Matsika, C., & Zhou, M. (2021). Factors affecting the adoption and use of AVR technology in higher and tertiary education. Technology in Society, 67, 101694. https://doi.org/10.1016/j.techsoc.2021.101694.
Siemens, G. (2005). Connectivism: A learning theory for the digital age. International Journal of Instructional Technology & Distance Learning, 2(1), 3–10.
UNESCO. (2023). AI competency framework for teachers. UNESCO. https://www.unesco.org/en/articles/aicompetency-framework-teachers.
Office of the Teachers' Council of Thailand (2024). Contemporary Encyclopedia of Education in Honour of His Majesty the King: On the Auspicious Occasion of His Majesty’s 6th Cycle Birthday Anniversary, 28 July 2024. Office of the Teachers' Council of Thailand.
Bergvall-Kåreborn, B., Eriksson, C. I., Ståhlbröst, A., & Svensson, J. (2009, December 6–9). A milieu for innovation: Defining living labs. Paper presented at the ISPIM Innovation Symposium, Halmstad University, Halmstad, Sweden.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
"ข้อคิดเห็น เนื้อหา รวมทั้งการใช้ภาษาในบทความถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน"
