แนวทางการจัดการกากของเสียอุตสาหกรรมให้เป็นศูนย์เพื่อเข้าสู่อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ: กรณีศึกษา บริษัท ไทยโอลิโอเคมี จำกัด

ผู้แต่ง

  • อิทธิศักดิ์ จิราภรณ์วารี คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
  • ธวัชชัย ศุภดิษฐ์ คณะบริหารการพัฒนาสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

คำสำคัญ:

กากของเสีย, การจัดการ, การฝังกลบ, การลดของเสียจนเป็นศูนย์, อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการกากของเสียอุตสาหกรรมให้เป็นศูนย์เพื่อเข้าสู่อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ และปัจจัยความสำเร็จ ปัญหา และอุปสรรคของการจัดการกากของเสียอุตสาหกรรมให้เป็นศูนย์เพื่อเข้าสู่อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ โดยประยุกต์ใช้ หลัก CIPP-I Model ในการศึกษาตามวัตถุประสงค์ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องของบริษัท ไทยโอลิโอเคมี จำกัด ซึ่งประกอบด้วย ผู้นำชุมชนและประชาชนในพื้นที่ ผู้ก่อเกิดกากของเสียอุตสาหกรรม ผู้รับกำจัดกากของเสียอุตสาหกรรม และหน่วยงานราชการท้องถิ่นและหน่วยงานส่วนกลาง  รวมถึงการสังเกตการณ์ และการศึกษาเอกสาร  โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาตามประเด็น และตรวจสอบความน่าเชื่อถือของข้อมูลตามเทคนิคสามเส้า

ผลการวิจัย พบว่า ปัจจัยนำเข้าที่สำคัญที่สุดที่ทำให้เกิดความสำเร็จในการจัดการกากของเสียอุตสาหกรรมให้เป็นศูนย์เพื่อเข้าสู่อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ คือ ความมุ่งมั่นของผู้บริหาร อีกทั้งการส่งเสริมโครงการหรือกิจกรรม การสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ ตลอดจนกระบวนการมีส่วนร่วมในทุกภาคส่วน เป็นปัจจัยสนับสนุนที่นำมาซึ่งการบริหารจัดการกากของเสียอุตสาหกรรมให้เป็นศูนย์เพื่อเข้าสู่อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ โดยแนวทางดังกล่าวนั้นมีส่วนช่วยในการลดปัญหาความขัดแย้งในพื้นที่ การลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม การเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรที่ซึ่งก่อให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน ซึ่งแนวทางในการดำเนินการที่ประสบความสำเร็จในการยกระดับเป็น Eco-world Class ในมิติสิ่งแวดล้อม: กากของเสียอุตสาหกรรมนั้นมี 4 ขั้นตอนคือ 1) การกำหนดนโยบายสิ่งแวดล้อม ทิศทางในการบริหารจัดการกากของเสียอุตสาหกรรมอย่างชัดเจน 2) การปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบ รวมถึงนโยบายสิ่งแวดล้อมอย่างเคร่งครัด 3) การบันทึกผลเพื่อจัดทำฐานข้อมูลรวมถึงประวัติกากของเสียอุตสาหกรรม และ 4) การลดปริมาณการเกิดกากของเสียอุตสาหกรรมจนเป็นศูนย์อย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

[1] การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย. 2555. ข้อกำหนดคุณลักษณะและเกณฑ์ตัวชี้วัดการเป็น “เมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ”. กรุงเทพฯ: การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย.

[2] กรมควบคุมมลพิษ. 2556. สรุปสถานการณ์มลพิษของประเทศไทย ปี 2556. กรุงเทพฯ: กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่ง แวดล้อม.

[3] Stufflebeam, D.L., et al. 1971. Educational Evaluation and Decision – Making. Illinois: Peacock Publishers., Inc.

[4] เอื้อมพร หลินเจริญ. 2555. เทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ. วารสารการวัดผลการศึกษา, 17(1), น.17-29.

[5] สุพรรณี ไชยอำพร. 2554. ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

[6] สถาบันสิ่งแวดล้อมอุตสาหกรรม. 2556. ขอบเขต นิยาม และ KPI การพัฒนาอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ. ค้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2557, จาก https://www.iei.or.th/ knowladge.php

[7] สุดารัตน์ แผลวมัจฉะ. 2554. ปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินงานความรับผิดชอบของผู้ประกอบการอุตสาหกรรมต่อสังคม กรณีศึกษา กลุ่มบริษัท อูเบะ (ประเทศไทย). วิทยานิพนธ์ปริญญามหา บัณฑิต สาขาการจัดการสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒน บริหารศาสตร์.

[8] Dunn, W N. 1981. Public Policy Analysis: An Introduction. New Jersey: Prentice Hall, lnc.

[9] อนงค์นาฏ ประดิษฐ์พฤกษ์ ณัฐวุฒิ โรจน์นิรุตติกุล และวรนารถ แสงมณี. 2554. อิทธิพลของบทบาทด้านสิ่งแวดล้อมของผู้ บริหารและการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมที่มีต่อการปรับปรุง กระบวนการผลิตในเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 10(3), น.371-382.

[10] สำนักบริหารจัดการกากอุตสาหกรรม. 2555. คู่มือ 3Rs กับการจัดการของเสียภายในโรงงาน. (ม.ป.ท.): กรมโรงงาน อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม.

[11] กรีนพีช ไทยแลนด์. 2556. ความล้มเหลวของการบริหารจัดการขยะในกรุงเทพฯ.ค้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2558, จาก https://www.greenpeace.org.

[12] เพ่ง บัวหอม. 2556. ความล้มเหลวของการจัดการความขัดแย้งเกี่ยวกับปัญหามลพิษระหว่างโรงงานเจนโก้กับชุมชนเขต อุตสาหกรรมในจังหวัดระยอง. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาไทยศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา.

[13] สุนทร อุปมาณ. 2556. การลักลอบทิ้งกากอุตสาหกรรม กรณีพื้นที่ตำบลหนองแหนอำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา. ค้น เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2558, จาก https://infofile.pcd.go.th/waste/570813

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2015-08-31

รูปแบบการอ้างอิง

จิราภรณ์วารี อ., & ศุภดิษฐ์ ธ. (2015). แนวทางการจัดการกากของเสียอุตสาหกรรมให้เป็นศูนย์เพื่อเข้าสู่อุตสาหกรรมเชิงนิเวศ: กรณีศึกษา บริษัท ไทยโอลิโอเคมี จำกัด. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 14(2), 396–403. สืบค้น จาก https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/JIE/article/view/122412

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย