การพัฒนาเครื่องวัดระดับน้ำแบบแจ้งเตือนผ่านข้อความสั้นสำหรับอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กด้วยเซนเซอร์อัลตร้าโซนิค

Main Article Content

ธวัชชัย ชาญสูงเนิน
พิสิฐพงศ์ แป้นทอง
ทัศน์พล ฉัตรเกาะ
วศิน ฤทธิสนธิ์

บทคัดย่อ

     วัตถุประสงค์: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเครื่องวัดระดับน้ำแบบแจ้งเตือนผ่านข้อความสั้น (SMS) สำหรับอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กด้วยเซนเซอร์อัลตร้าโซนิค


     วิธีการวิจัย: ดำเนินการพัฒนาเครื่องวัดระดับน้ำแบบแจ้งเตือนผ่านข้อความสั้น (SMS) สำหรับอ่างเก็บน้ำขนาดเล็ก โดยการอาศัยคลื่นอัลตร้าโซนิคในการวัดระดับน้ำ โดยส่งสัญญาณที่วัดได้เข้าไปยังไมโครคอนโทรลเลอร์เพื่อทำการประมวลผลและทำการส่งสัญญาณไปยังชุด SMS เพื่อส่งข้อความสั้นผ่านทางโทรศัพท์เคลื่อนที่ให้เกษตรกรรับทราบข้อมูลของน้ำที่วัดได้ให้เป็นปัจจุบัน ในการทดสอบจะวัดระดับน้ำโดยแบ่งออกเป็น 5 ระดับ จาก 1,3,5,7 และ 10 เซนติเมตร โดยแบ่งการทดสอบเป็นครั้งละระดับ ระดับละ 10 ครั้งบันทึกผลทั้งระดับที่วัดได้และการส่งข้อความ SMS แล้วนำมาวิเคราะห์หาความแม่นยำในการวัด


     ผลการวิจัย: พบว่าการวัดระดับน้ำโดยใช้เซนเซอร์อัลตร้าโซนิคสามารถวัดระดับน้ำในช่วงระดับที่ 1 เซนติเมตร คือ 1.002 -0.988 เซนติเมตร ระดับที่ 3 เซนติเมตร คือ 3.031 - 2.963 เซนติเมตร  ระดับที่ 5 เซนติเมตร คือ 4.993 - 4.960 เซนติเมตร ระดับที่ 7 เซนติเมตร คือ 7.003 - 6.973 เซนติเมตรและระดับที่ 10 เซนติเมตร คือ 10.000 - 9.974 เซนติเมตร ซึ่งอยู่ในระดับที่เพียงพอที่จะยอมรับได้ว่าเครื่องวัดระดับน้ำแบบแจ้งเตือนผ่านข้อความสั้น (SMS) สำหรับอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กมีความแม่นยำและถูกต้องในการส่งสัญญาณในการแจ้งเตือน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชาญสูงเนิน ธ., แป้นทอง พ., ฉัตรเกาะ ท., & ฤทธิสนธิ์ ว. (2020). การพัฒนาเครื่องวัดระดับน้ำแบบแจ้งเตือนผ่านข้อความสั้นสำหรับอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กด้วยเซนเซอร์อัลตร้าโซนิค. วารสารมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล, 33(2), 71–77. สืบค้น จาก https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/vujournal/article/view/243744
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

1. นนท์ ชูตินันทน์, ศรีปริญญา ธูปกระจ่าง และพูลศักดิ์ โกสิยะวัฒน์. (2562). การบริหารจัดการแหล่งน้ำถาวรโดยการขุดบ่อน้ำตื้น. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 7(4), 1112-1125.

2. ประพิศ จันทร์มา. (2563). การขับเคลื่อนงานพัฒนาแหล่งน้ำและบริหารจัดการน้ำของกรมชลประทาน. วารสารรัฏฐารักษ์, 62(1), 113-124.

3. ปวีณรัตน์ สิงสิน, รุจ ศิริสัญลักษณ์, บุศรา ลิ้มนิรันดร์กุล และแสงทิวา สุริยงค์. (2562). การปรับตัวของผู้ปลูกข้าวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในอำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่. วารสารเกษตร, 35(1), 125-136.

4. สำนักบริหารจัดการน้ำและอุทกวิทยา. (2563). แผนการจัดสรรน้ำและเพาะปลูกพืชฤดูฝนในเขตชลประทาน พ.ศ.2563. สืบค้น 7 พฤศจิกายน 2563, จาก http://water.rid.go. th/hwm/wmoc/planing/wet/management2563.pdf

5. สิริพงษ์ กุลพงษ์. (2552). การมีส่วนร่วมของเกษตรกรในการบริหารจัดการน้ำอย่างยั่งยืน โครงการอ่างเก็บน้ำขนาดเล็กอันเนื่องมาจากพระราชดำริ อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

6. Scola, L. A, Takahashi, R. H. C., & Cerqueira, S. A. A. G. (2014). Multipurpose water reservoir management: an evolutionary multiobjective optimization approach. Mathematical Problems in Engineering, 14 pages. http://dx.doi.org/10.1155/ 2014/638259

7. Sally, H., Levite, H., & Cour, J. (2011). Local water management of small reservoirs: Lessons from two case studies in Burkina Faso. Water Alternatives, 4(3): 365-382.