การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยปลูกถ่ายไตแบบไร้รอยต่อ โรงพยาบาลขอนแก่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยปลูกถ่ายไตแบบไร้รอยต่อของโรงพยาบาลขอนแก่น
วิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ทีมสหสาขาวิชาชีพ 26 คน ผู้ป่วยปลูกถ่ายไต 26 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง กระบวนการพัฒนาประกอบด้วย 4 ขั้นตอนคือ 1) วิเคราะห์สถานการณ์สรุปภาพรวมของปัญหา 2) พัฒนารูปแบบ 3) นำแนวทางที่พัฒนาขึ้นไปใช้ 4) ประเมินผล เครื่องมือในการศึกษาประกอบด้วย 1) เครื่องมือที่ใช้ในการพัฒนาระบบการดูแล คือแนวปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยปลูกถ่ายไตที่มีอยู่เดิม 2) เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลผู้ป่วยปลูกถ่ายไต แบบสอบถามความรู้เรื่องการ ปลูกถ่ายไตและการปฏิบัติตัวหลังจากการปลูกถ่ายไต แบบบันทึกตัวชี้วัดผู้ป่วยปลูกถ่ายไต แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้ป่วยหลังปลูกถ่ายไตและผู้ให้บริการต่อระบบการดูแลผู้ป่วยปลูกถ่ายไตแบบไร้รอยต่อ รวบรวมข้อมูลโดยการสังเกต สอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ความถี่ ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย: 1) ได้ระบบการดูแลผู้ป่วยปลูกถ่ายไตแบบไร้รอยต่อที่พัฒนาขึ้น 2) ผลลัพธ์การใช้รูปแบบที่พัฒนาขึ้น ไม่พบว่ามีการเลื่อนผ่าตัดจากเตรียมผู้ป่วยไม่พร้อม อัตราการเกิดภาวะแทรกซ้อนจากการปฏิบัติตัวไม่ถูกต้องหลังการผ่าตัดปลูกถ่ายไตลดลงจากร้อยละ 21.24 เป็นร้อยละ 14.28 เฉลี่ยวันนอนโรงพยาบาลลดลงจาก 10 วันเป็น 6 วัน อัตราการรอดของไตใหม่และอัตราการรอดชีวิตของผู้ป่วยเพิ่มขึ้นจาก 85.71% เป็น 100% ผู้ให้บริการมีแนวทางปฏิบัติที่ชัดเจนและเกิดเครือข่ายความร่วมมือในการดูแลผู้ป่วยอย่างต่อเนื่องไร้รอยต่อ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
2. กัลปังหา โชสิวกุล, นพวรรณ เปียซื่อ และ สุรวิทย์ ศักดิ์ดานุภาพ. (2560). ผลของโปรแกรมการบูรณาการดูแลโดยทีมสหสาขาวิชาชีพร่วมกับการจัดการตนเอง ในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังที่มีปัญหาซับซ้อน. วารสารการพยาบาล, 32(4), 79-93.
3. คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี. (2553). แนวปฏิบัติการผ่าตัดปลูกถ่ายไต คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี (ร่าง 2553). กรุงเทพมหานคร: คณะแพทย ศาสตร์รามาธิบดี.
4. งานเวชระเบียน โรงพยาบาลขอนแก่น. (2563). รายงานสถิติประจำปี (2559 - 2562). งานเวชระเบียนและสถิติโรงพยาบาลขอนแก่น.
5. ดารณี เทียมเพ็ชร์ และคณะ. (2558). การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยเบาหวานลงสู่ชุมชน แบบไร้รอยต่อ อำเภอเมือง จังหวัดสระแก้ว. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 25(3), 156-168.
6. ประเจษฎ์ เรืองกาญจนเศรษฐ์. (2562). การบริจาคไต Kidney Donation (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: หจก.โรงพิมพ์มิตรสยาม.
7. เพ็ญจันทร์ แสนประสาน, ดวงกมล วัตราตุลย์, ลัดดาวัลย์ เตชางกูร และ นวลใย นิลชาติ. (2560). ปัจจัยสนับสนุนระบบการดูแลแบบไร้รอยต่อ ของเครือข่ายการพยาบาลโรคหัวใจ. วารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก, 28(2): 154–167.
8. สมาคมปลูกถ่ายอวัยวะแห่งประเทศไทย (Thai Transplantation Society). (2559). Transplantation Care ครั้งที่ 2 แนวทางการประเมินผู้บริจาคไต (Living Donor) เพื่อรอการปลูกถ่ายให้กับผู้ป่วยไตวายเรื้อรังระยะสุดท้าย. กรุงเทพมหานคร.
9. สมาคมปลูกถ่ายอวัยวะแห่งประเทศไทย (Thai Transplantation Society). (2560). รายงานข้อมูลการปลูกถ่ายอวัยวะประจำปี พ.ศ. 2560 (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์กรุงเทพเวชสาร.
10. สาวิตรี แสงศรี. (2562). การพัฒนาการวางแผนการจำหน่ายโดยครอบครัวมีส่วนร่วมในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่, มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.
11. โสภณ เมฆธน. (2560 ). ปาฐกถาเรื่อง การจัดการโรคไตเรื้อรังนำสู่การจัดการโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง. ในการปาฐกถาเกียรติยศ ศ.นพ.วิศิษฏ์ สิตปรีชา การประชุมใหญ่ประจำปีสมาคมโรคไตแห่งประเทศไทย, 5 สิงหาคม 2560, ณ โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์และบางกอกคอนเวนชันเซ็นเตอร์เซ็นทรัลเวิลด์ กทม. สืบค้นจาก https://www. hfocus.org/content/ 2017/08/14351
12. อดิศว์ ทัศณรงค์ และคณะ. (2562). ตำราการปลูกถ่ายอวัยวะ Textbook of Organ Transplantation (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: บริษัท เท็กซ์ แอนด์ เจอร์นัล พับลิเคชั่น จำกัด.
13. Meera, N. Harhay, et al. (2018). The Association of Discharge Decisions after Deceased Donor Kidney Transplantation with the Risk of Early Readmission: Results from the Deceased Donor Study. Clinical Transplantation, 32(4). สืบค้นจาก https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5924427/
14. Katz, Daniel and Robert, L. Kahn. (1978). The social psychology of organization (2nded.). New York: John Wiley & son.
