ผลของช่วงอายุการเก็บเกี่ยวของต้นอ่อนข้าวสามสายพันธุ์ ต่อความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ DPPH
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปัจจุบันเกษตรกรประสบปัญหาราคาข้าวตกต่ำ การแปรรูปผลิตภัณฑ์จึงเป็นทางเลือกหนึ่งในการเพิ่มมูลค่า นอกจากนี้กระแสความนิยมในการรับประทานต้นอ่อนพืชกำลังมากขึ้น งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคัดเลือกสายพันธุ์ข้าวและอายุที่เหมาะสมสำหรับการเก็บเกี่ยวเพื่อให้ได้ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระสูงที่สุด โดยคัดเลือกจากต้นอ่อนข้าว 3 สายพันธุ์ คือ พันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 พันธุ์ไรซ์เบอร์รี่ และพันธุ์สินเหล็ก พบว่าต้นอ่อนข้าวทั้ง 3 สายพันธุ์ที่อายุ 7 10 และ 14 วัน มีน้ำหนักสดใกล้เคียงกัน แต่เมื่ออายุ 21 วัน ต้นอ่อนข้าวสินเหล็กมีน้ำหนักสดและน้ำหนักแห้งสูงกว่าข้าวสายพันธุ์อื่น ต้นอ่อนข้าวไรซ์เบอร์รี่อายุ 7 วัน มีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ DPPH สูงสุดเท่ากับ 42.86 มิลลิกรัมต่อ 100 กรัมน้ำหนักสด ซึ่งไม่สัมพันธ์กับปริมาณฟีนอลรวมที่มีค่ามากที่สุดที่อายุ 21 วัน นอกจากนี้ปริมาณคลอโรฟิลล์และแคโรทีนอยด์ของต้นอ่อนข้าวทั้งหมดมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเมื่อต้นอ่อนข้าวมีอายุมากขึ้น โดยต้นอ่อนข้าวไรซ์เบอร์รี่อายุ 18 วัน มีปริมาณคลอโรฟิลล์และแคโรทีนอยด์สูงสุด ดังนั้นจากงานวิจัยนี้
ต้นอ่อนข้าวไรซ์เบอร์รี่อายุ 7 วันเป็นสายพันธุ์และอายุที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการนำมาบริโภคสด หรือนำมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์จากต้นอ่อนข้าวเพราะมีฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระสูงที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาต้นฉบับที่ปรากฏในวารสารเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
- ลิขสิทธิ์ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ ซายน์เทค มรภ.ภูเก็ต ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวารสารวิชาการ ซายน์เทค มรภ.ภูเก็ต
เอกสารอ้างอิง
ชุติมา คงจรูญ. (2562). สารทดแทนผงชาเขียว: ผงใบข้าวหอม (หน้า 94-101). ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยทักษิณ ครั้งที่ 29 ประจำปี 2562. สงขลา.
สุรีวัลย์ ดวงจิตต์, กรกนก สุวรรณราช, กุลภัสสร์ กิตติพินิจนันท, พิชญ์นรี องค์วิสุทธิ์, สุรีวัลย์ บำรุงไทย, ธนะเศรษฐ์ ง้าวหิรัญพัฒน์, พรวนิช เจริญพุทธคุณ, และวริษฎา ศิลาอ่อน. (2562). บทบาทของสารต้านอนุมูลอิสระจากธรรมชาติสำหรับประยุกต์ใช้ทางผิวหนัง: คุณสมบัติ ประสิทธิภาพ ความปลอดภัย และระบบนำส่งรูปแบบใหม่. วารสารเภสัชศาสตร์อีสาน, 15(1), 21-48.
Aloo, S. O., Ofosu, F. K., Kilonzi, S. M., Shabbir, U., & Oh, D. H. (2021). Edible plant sprouts: health benefits, trends, and opportunities for novel exploration. Nutrients, 13, 2882-2905.
Khanthapok, P., Muangprom, A., & Sukrong, S. (2015). Antioxidant activity and DNA
protective properties of rice grass juices, ScienceAsia, 41, 119-129.
มยุรา ทองช่วง, ฉัตรกมล คุณสมบัติ, รุ้งนภา โต๊ะทอง, วรรณี นาคนาวา, กิติศาสตร์ กระบวน,
วชิราภรณ์ อาชวาคม, และนุชนาถ วุฒิประดิษฐกุล. (2562). ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระในต้นอ่อนทานตะวันสายพันธุ์ต่าง ๆ และอายุที่เหมาะสมต่อการเก็บเกี่ยว. วารสารวิทยาศาสตร์ประยุกต์, 18(2), 79-96.
เสรี เลาเทาะ, ชิติ ศรีตนทิพย์ และ ปริญญาวดี ศรีตนทิพย์. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณคลอโรฟิลล์ สารประกอบฟีนอลิก และฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระกับค่าดัชนีความเขียวในผลผลิตของผักเชียงดาภายใต้อัตราปุ๋ยไนโตรเจนที่ต่างกัน. วารสารแก่นเกษตร (ฉบับพิเศษ). 42(3), 795-801.
Hsu, C. Y., Chao, P. Y., Hu, S. P., & Yang, C. M. (2013). The antioxidant and free radical
scavenging activities of chlorophylls and pheophytins. Food and Nutrition Sciences, 4, 1-8.
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิทยาศาสตร์ข้าว. (2565). ข้าวหอมดัชนีน้ำตาลต่ำ มีธาตุเหล็กสูง. [ออนไลน์], สืบค้นจาก https://dna.kps.ku.ac.th/index.php/articles-rice-rsc-rgdu-knowledge/54-sinlek-rice (19 มกราคม 2565).
วริพัสย์ อารีกุล, ธัญวรัตม์ แซ่กู้, ปิยะนุช เชื้อวงศ์งาม, และธนกร เหล่าโรจน์ภิญโญ. (2558). ปริมาณฟีนอลิก คลอโรฟิล และความสามารถในการต้านออกซิเดชันของต้นอ่อนข้าวดำ (หน้า 1145-1151). ใน การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 53. กรุงเทพฯ.
Kaewneramit, T., Buaboocha, T., Sangchai, P., & Wutipraditkul, N. (2019). OsCaM1-1 overexpression in the transgenic rice mitigated salt-induced oxidative damage. Biologia Plantarum, 63, 335-342.
Brand-Williams, W., Cuvelier, M. E., & Berset, C. (1995). Use of a free radical method to evaluate antioxidant activity. LWT - Food Science and Technology, 28, 25-30.
Chan, E. W. C., Lim, Y. Y., Wong, S. K., Lim, K. K., Tan, S. P., Lianto, F. S., & Yong, M. Y. (2009). Effects of different drying methods on the antioxidant properties of leaves and tea of ginger species. Food Chemistry, 113, 166-172.
Arnon, D. I. (1949). Copper enzymes in isolated chloroplasts. Polyphenoxidase in Beta Vulgaris. Plant Physiology, 24, 1-15.
สมบุญ เตชะภิญญาวัฒน์. (2548). ชีววิทยาพืช (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: จามจุรีโปรดักท์.
ปณญ์ธีรา แท่งหิน, ธนิต ผิวนิ่ม, และอมลรุจี นาคพลายพันธุ์. (2560). ผลของแคดเมียมต่ออัตราการเจริญเติบโต ความเป็นพิษต่อเซลล์ราก และปริมาณรงควัตถุในข้าวไรซ์เบอร์รี่. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal Science and Technology Silpakorn University. 4(3), 10-20.
Devi, P. S., Kumar, M. S., & Das, S. M. (2012). DNA damage protecting activity and free Radical scavenging activity of anthocyanins from red sorghum (Sorghum bicolor) bran. Biotechnology Research International, 2012, 1-9.
นิพัทธา ชาติสุวรรณ, และวริพัสย์ อารีกุล. (2553). พารามิเตอร์สี ปริมาณฟีนอลิกทั้งหมดและปริมาณแอนโธไซยานินในข้าวสายพันธุ์ต่าง ๆ (หน้า 252-260). ใน การประชุมทางวิชาการของ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 48. กรุงเทพฯ.
ศิรสิทธิ์ ศรีนวลปาน, และพรรณี อัศวตรีรัตนกุล. (2559). ผลของไคโตซานต่อปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระและการต้านทานโรคใบไหม้ในข้าวสังข์หยดพัทลุง. วารสารวิชาการและวิจัย มทร. พระนคร. 10(2), 114-124.
Pinto, E., Almeida, A. A., Aguiar, A. A. R. M., & Ferreira, I. M. P. L. V. O. (2014). Changes in macrominerals, macrominerals, trace elements and pigments content during lettuce (Lactuca sativa L.) growth: influence of soil composition. Food Chemistry, 152, 603-611.
Hannoufa, A., & Hossain, Z. (2012). Regulation of carotenoid accumulation in plants. Biocatalysis and Agricultural Biotechnology, 1, 198-202.
