การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ P-DARA Model เพื่อส่งเสริมความสามารถ การตกผลึกทางปัญญาในการเขียนแบบผังบริเวณและแผนที่ตั้งสังเขป ของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ สาขาวิชาสถาปัตยกรรม The Development of the P-DARA Learning Model to Enhance Cognitive Crystallization Ability in Site Plan and Vicinity Map Drafting among Vocational Certificate Students in the Architecture Program
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินคุณภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ P-DARA Model ศึกษาความสามารถการตกผลึกทางปัญญา ทักษะปฏิบัติในการเขียนแบบผังบริเวณและแผนที่ตั้งสังเขป และความพึงพอใจของนักเรียน การวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาสถาปัตยกรรม วิทยาลัยเทคนิคหาดใหญ่ จำนวน 31 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม ดำเนินการในรายวิชาการเขียนแบบก่อสร้าง 3 ใช้เวลา 6 ชั่วโมง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบประเมินคุณภาพรูปแบบ แบบทดสอบ แบบสะท้อนความคิด แบบเกณฑ์การประเมินคุณภาพผลงาน และแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพันธ์ ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบ P-DARA Model มีความเหมาะสมและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.81 และ 4.89 ตามลำดับ นักเรียนมีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการสะท้อนความคิดแสดงพัฒนาการด้านการเชื่อมโยงความรู้ การตรวจสอบความถูกต้อง และการนำความรู้ไปใช้จริง คะแนนทักษะปฏิบัติจากชิ้นงานมีค่าเฉลี่ย 85.08 นักเรียนผ่านเกณฑ์ทุกคน คิดเป็นร้อยละ 100.00 และความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.61
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579.
พริกหวานกราฟฟิค.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กรอบคุณวุฒิอาชีวศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2567.
(2 กุมภาพันธ์ 2567). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 141 ตอนพิเศษ 33 ง หน้า 22–25.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และทวีศักดิ์ จินดานุรักษ์. (2562). การเรียนการสอนด้วยการตกผลึก
ทางปัญญา. วิทยาจารย์, 118(11), 24-28.
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้
ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 25). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2556). ครูเพื่อศิษย์สร้างห้องเรียนกลับทาง (พิมพ์ครั้งที่ 2). มูลนิธิสยามกัมมาจล.
ธธนนต์ นิยมญาติ และเพ็ญพนอ พ่วงแพ. (2565). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและ
ความสามารถการคิดเชิงระบบของนักเรียนที่จัดการเรียนการสอนด้วยกระบวนการสอน
แบบตกผลึก. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 16(2), 44–53.
กันตาภา สุทธิอาจ, ไพฑูรย์ สินลารัตน์, และไสว ฟักขาว. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียน
การสอนแบบเน้นประสบการณ์ตามสภาพจริง เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะการเรียนด้วย
การนำตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัย
ราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(3), 1-14.
จารุณีย์ นิมิตศิริวัฒน์, ชัยนันท์ พรหมเพ็ญ, วิภา พันธวงค์, สกลชัย บุญปัญจา, นิลปัทม์ ศรีโสภาพ,
อมฤต หมวดทอง, วรวรรณ เนตรพระ, บริรักษ์ อินทรกุลไชย, และเจนจิรา ตราชู. (2567).
การศึกษาแนวคิดร่วมสร้างรูบริคเพื่อประเมินแบบก่อสร้าง. วารสารสถาปัตยกรรม
การออกแบบและการก่อสร้าง, 6(3), 28–43.