การพัฒนาความสามารถด้านการฟังอย่างมีวิจารณญาณ โดยใช้แนวคิดห้องเรียนกลับด้าน ร่วมกับพอดคาสต์เมืองเหน่อ สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) สร้างและหาประสิทธิภาพของพอดคาสต์เมืองเหน่อ เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการฟังอย่างมีวิจารณญาณ ร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดห้องเรียนกลับด้าน สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบความสามารถด้านการฟังอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษา ก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้แนวคิดห้องเรียนกลับด้านร่วมกับพอดคาสต์เมืองเหน่อ สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดห้องเรียนกลับด้าน ร่วมกับพอดคาสต์เมืองเหน่อ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยอาชีวศึกษาสุพรรณบุรี ที่กำลังศึกษาในรายวิชาทักษะภาษาไทยเพื่อการสื่อสารในงานอาชีพ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 29 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) ด้วยวิธีการจับสลาก 1 ห้องเรียน จากทั้งหมด 4 ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) พอดคาสต์เมืองเหน่อ 3) แบบทดสอบวัดความสามารถด้านการฟังอย่างมีวิจารณญาณ 4) แบบทดสอบระหว่างเรียน และ 5) แบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ และค่าสถิติทีแบบไม่เป็นอิสระ (t-test dependent)

ผลการวิจัยพบว่า 1) พอดคาสต์เมืองเหน่อมีประสิทธิภาพเท่ากับ 85.98/92.87 2) คะแนนการทดสอบหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด