การผลิตเซลลูโลซิกเอทานอลในประเทศไทย

บทคัดย่อ

การผลิตไบโอเอทานอลได้รับความสนใจทั่วโลก เนื่องจากเป็นอีกวิธีการหนึ่งในการลดภาวะโลกร้อนและยังเป็นการรักษาความมั่นคงของพลังงานทั่วโลกอีกด้วย ในช่วงแรกนั้นการผลิตไบโอเอทานอลผลิตจากน้ำตาลและแป้งที่ได้จากพืชผลและธัญพืชจากการเกษตร แต่ในปัจจุบันไบโอเอทานอลสามารถผลิตได้จากวัสดุทดแทนประเภทอื่นๆ นอกเหนือจากแป้งและน้ำตาล เช่น วัสดุลิกโนเซลลูโลส ที่เรียกว่า ลิกโนเซลลูโลสิกเอทานอล ตัวอย่างเช่น เศษวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร เศษไม้ เศษวัสดุเหลือทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมและเศษขยะ และพืชพลังงานต่างๆ มีการศึกษาอย่างต่อเนื่องและมากมายในการนำวัสดุลิกโนเซลลูโลสเป็นสารตั้งต้นของน้ำตาลเพื่อการผลิตลิกโนเซลลูโลสิกเอทานอล โดยส่วนใหญ่วัสดุลิกโนเซลลูโลสประกอบไปด้วยเซลลูโลสจำนวนมากที่รวมกันกับเฮมิเซลลูโลสและลิกนิน ดังนั้นจึงต้องมีการกำจัดเฮมิเซลลูโลสและลิกนินด้วยกระบวนการปรับสภาพต่างๆ เพื่อให้ได้เซลลูโลสบริสุทธิ์ สารประกอบเซลลูโลสเป็นวัสดุที่เปลี่ยนไปเป็นลิกโนเซลลูโลสิกเอทานอลได้ โดยในขั้นตอนแรกจะนำเซลลูโลสมาเปลี่ยนเป็นน้ำตาลกลูโคสด้วยกระบวนการย่อยด้วยกรดหรือกระบวนการย่อยด้วยเอนไซม์ จากนั้นนำน้ำตาลที่ได้มาผ่านกระบวนการหมักด้วยจุลินทรีย์ เช่น Saccharomyces cerevisiae, Escherichia coli, Zymomonas mobilis เพื่อให้ได้ลิกโนเซลลูโลสิกเอทานอล ในประเทศไทยมีศักยภาพในการผลิตเศษวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรจำนวนมากมาย จึงมีความเหมาะสมที่จะสามารถผลิตลิกโนเซลลูโลสิกเอทานอลได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังสอดคล้องกับนโนบายของรัฐบาลในการเพิ่มกำลังการผลิตเอทานอลให้มากขึ้น ดังนั้นการผลิตลิกโนเซลลูโลสิกเอทานอลในประเทศไทยจึงเป็นที่น่าสนใจและควรได้รับการสนับสนุนสู่อุตสาหกรรมขนาดใหญ่เพื่อความมั่นคงทางด้านพลังงานและเป็นการก้าวขึ้นไปสู่ผู้ผลิตพลังงานทดแทนชั้นนำของโลก