ประสิทธิภาพของน้ำหมักชีวภาพจากเศษเหลือผลไม้ ที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของผักสลัดกรีนโอ๊ค

Main Article Content

ณัฏฐ์วรินท์ ธุวะคำ
วัชรี ฝั้นเฟือนหา

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของน้ำหมักชีวภาพที่ได้จากเมล็ดลําไยและเปลือกลําไย เปลือกกล้วยน้ำว้าและเปลือกแตงโม ต่อการเจริญเติบโตของผักสลัดกรีนโอ๊ค ที่ระดับความเข้มข้น 1:500 (น้ำหมักชีวภาพ : น้ำเปล่า) ทุก ๆ 4 วัน และทุกชุดการทดลองทํา 3 ซ้ำ พบว่าน้ำหมักชีวภาพจากเศษเหลือจากลําไยให้ค่าเฉลี่ยจํานวนใบ ความยาวของใบ และน้ำหนักสดมากที่สุด (13.83 ใบต่อต้น 11.38 เซนติเมตร และ 82.67 กรัม ตามลําดับ) ซึ่งเมื่อทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยโดยสถิติ ANOVA พบว่าน้ำหมักชีวภาพทั้ง 3 ชนิดมีผลต่อจํานวนใบ ความยาวใบ และน้ำหนักสด ของผักสลัดกรีนโอ๊คที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 (p<0.05) จากผลการวิเคราะห์สมบัติทางเคมีพบว่า น้ำหมักชีวภาพจากเศษเหลือจากลําไยมีค่าความเป็นกรดด่าง (pH) ค่าการนําไฟฟ้า (EC) และค่า exchangeable potassium (%) มากกว่าน้ำหมักชีวภาพจากเปลือกกล้วยน้ำว้า และเปลือกแตงโม นอกจากนี้ค่า available phosphorus มีค่าน้อยกว่า 10.00 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ธุวะคำ ณ. ., & ฝั้นเฟือนหา ว. . (2019). ประสิทธิภาพของน้ำหมักชีวภาพจากเศษเหลือผลไม้ ที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของผักสลัดกรีนโอ๊ค. วารสารวิทยาศาสตร์ มข., 47(2), 266–272. สืบค้น จาก https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/KKUSciJ/article/view/250001
ประเภทบทความ
บทความวิจัย