ผลของถ่านชีวภาพร่วมกับเหล็กอีดีทีเอต่อผลผลิต การดูดใช้ธาตุอาหาร และการเคลื่อนย้ายธาตุเหล็กในผักกาดหอม (Lactuca sativa var.crispa)

บทคัดย่อ

ทําการทดลองเพื่อศึกษาผลของถ่านชีวภาพร่วมกับเหล็กอีดีทีเอต่อผลผลิต การดูดใช้ธาตุอาหาร และการเคลื่อนย้ายธาตุเหล็กในผักกาดหอม วางแผนการทดลองแบบ 2x5 factorial in randomized complete block โดยปัจจัยที่แรก คือไม่ใส่ถ่านชีวภาพ (A1) และใส่ถ่านชีวภาพร่วมกับวัสดุปลูก (A2) ปัจจัยที่สอง คือความเข้มข้นของเหล็กอีดีทีเอ 5 ระดับ คือ 0 (B1), 25 (B2), 50 (B3), 75 (B4) และ 100 (B5) มก. Fe/กก. ทําการทดลองจํานวน 3 ซ้ำ ผลการศึกษาพบว่า การใช้ถ่านชีวภาพช่วยลดความเป็นพิษของเหล็กได้ โดยผักกาดหอมจะแสดงความเป็นพิษของเหล็กที่ระดับความเข้มข้น 100 มก. Fe/กก. ขณะที่การไม่ใช้ถ่านชีวภาพทําให้ผักกาดหอมแสดงความเป็นพิษของเหล็กที่ความเข้มข้น 75 มก. Fe/กก. การใช้ถ่านชีวภาพร่วมกับเหล็กอีดีทีเอความเข้มข้น 0-75 มก. Fe/กก. ผักกาดหอมมีความกว้างทรงพุ่มน้ำหนักสด และน้ำหนักแห้งไม่แตกต่างกันทางสถิติ ในส่วนของการดูดใช้ไนโตรเจนในพืชมีความแตกต่างอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p≤0.05) ส่วนโพแทสเซียม และเหล็กมีความแตกต่างอย่างมีนัยสําคัญยิ่งทางสถิติ (p≤0.01) ขณะที่การดูดใช้ฟอสฟอรัสไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (p≥0.05) โดยชุดการทดลองที่ A1B3, A2B1 และ A1B5 ให้ค่าการดูดใช้ไนโตรเจน โพแทสเซียม และเหล็กในพืชสูงที่สุด (0.78, 3.16 ก./ต้น และ 38.29 มก./กก. ตามลําดับ) การใช้ถ่านชีวภาพทําให้การเคลื่อนย้ายธาตุเหล็กจากวัสดุปลูกสู่ส่วนเหนือดินของพืช (BCF) มีค่าลดลงขณะที่การใช้ถ่านชีวภาพร่วมกับเหล็กอีดีทีเอความเข้มข้น 100 มก. Fe/กก. ให้ค่าการเคลื่อนย้ายธาตุเหล็กจากรากสู่ส่วนเหนือดิน (TF) สูงที่สุด ซึ่งไม่แตกต่างกันทางสถิติกับชุดการทดลองที่ไม่ใช้ถ่านชีวภาพร่วมกับเหล็กอีดีทีเอความเข้มข้น 0, 25, 75 และ 100 มก. Fe/กก.