การเปรียบเทียบสมการความสัมพันธ์ระหว่างความสูงต้นไม้กับเส้นผ่าศูนย์กลางลำต้นและประมาณค่าปริมาณคาร์บอนในมวลชีวภาพของป่าเต็งรังสองพื้นที่ ในภาคเหนือของประเทศไทย

บทคัดย่อ

การศึกษาเปรียบเทียบสมการความสัมพันธ์ระหว่างความสูงต้นไม้กับเส้นผ่านศูนย์กลางลําต้นและการประเมินค่าปริมาณคาร์บอนในมวลชีวภาพพันธุ์ไม้ของป่าเต็งรังสองแห่งในภาคเหนือของประเทศไทยได้ดำเนินการบรเิวณศูนย์ศึกษาการพัฒนาห้วยฮ่องไคร้ อันเนื่องมาจากพระราชดําริ (พื้นที่1) และป่าชุมชนตําบลแม่ทา อําเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ (พื้นที่ 2) ทําการวางแปลงสุ่มตัวอย่างขนาด 40 x 40 เมตร จํานวน 12 แปลงในพื้นที่ 1 และ 15 แปลง ในพื้นที่ 2 โดยใช้วิธีการวางแปลงแบบสุ่ม เก็บข้อมูลเส้นผ่านศูนย์กลางลําต้นที่ความสูง 1.3 เมตรจากพื้นดินและวัดความสูงต้นไม้ในแปลงสุ่มตัวอย่าง 11 แปลง ของพื้นที่ 1 และจํานวน 5 แปลง ของพื้นที่ 2 โดยใช้เครื่องมือวัดเป็นแท่งเสา (Measuring Pole Height Stick) และเครื่องยิง (Haga) นําข้อมูลเส้นผ่านศูนย์กลางลําต้นและความสูงต้นไม้ของพันธุ์ไม้เด่น 9 ชนิดสร้างสมการแอลโลเมทรีของพันธุ์ไม้ในแต่ละพื้นที่และนําสมการที่ได้คํานวณปริมาณมวลชีวภาพของพรรณไม้ในแปลงสุ่มตัวอย่าง เปรียบเทียบความแตกต่างของปริมาณมวลชีวภาพของพันธุ์ไม้เด่น 9 ชนิด และของป่าเต็งรังสองแห่งที่คํานวณได้ จากสมการของสองพื้นที่ พันธุ์ไม้เด่น ได้แก่ ไม้เต็ง รัง เหียง พลวง ประดู่ เก็ดดํา-ชิงชัน มะเกิ้ม เหมือดหลวง และ รักใหญ่ พบว่าปริมาณมวลชีวภาพและคาร์บอนที่กักเก็บในป่ามีความแตกต่างกันบ้าง ความสูงต้นไม้ของพันธุ์ไม้เด่นส่วนใหญ่ในพื้นที่ 1 มีค่าต่ำกว่าพื้นที่ 2 ยกเว้นประดู่ มะกอกเกลื้อนและรักใหญ่ การใช้สมการแอลโลมีทรีของพื้นที่หนึ่งกับอีกพื้นที่หนึ่งทําให้การประมาณค่าปริมาณมวลชีวภาพและการกักเก็บคาร์บอนในป่ามีความแตกต่างกัน ปริมาณเฉลี่ยของคาร์บอนในพื้นที่ 1 ที่คํานวณโดยใช้สมการแอลโลมีทรีของพื้นที่ 2 มีค่าสูงขึ้นจาก 44.77±5.39 เป็น 48.73±5.88 เมกกะกรัมต่อแฮกแตร์ (สูงขึ้น 3.96 เมกกะกรัมต่อแฮกแตร์) แต่เมื่อนําสมการของพื้นที่ 1 ใช้คํานวณของพื้นที่ 2 พบว่ามีค่าต่ำลงจาก 61.97±26.61 เป็น 59.57±25.05 เมกกะกรัมต่อแฮกแตร์ (ลดลง 2.70 เมกกะกรัมต่อแฮกแตร์) แต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ