แบบจำลองค่าสุดขีดปริมาณน้ำฝนสูงสุดในประเทศไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้ได้สร้างแบบจําลองค่าสุดขีดด้วยการแจกแจงค่าสุดขีดวางนัยทั่วไป และการแจกแจงแบบพาเรโตวางนัยทั่วไป โดยใช้การประมาณค่าพารามิเตอร์แบบภาวะน่าจะเป็นสูงสุด สําหรับข้อมูลปริมาณน้ำฝนสูงสุด 99 สถานี ในประเทศไทยตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2527 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 ทําการแบ่งพื้นที่การศึกษาออกเป็น 5 ภาค คือ ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออก และภาคใต้ และประมาณค่าระดับการเกิดซ้ำ ในรอบปีการเกิดซ้ำ 5 ปี 10 ปี 25 ปี 50 ปี และ 100 ปี พร้อมทั้งอภิปรายผลระดับการเกิดซ้ำในพื้นที่ที่ทําการศึกษาโดยใช้แผนภาพ จากผลการศึกษาพบว่า เมื่อสร้างแบบจําลองข้อมูลด้วย GEV โดยส่วนใหญ่การแจกแจงแบบกัมเบล เป็นการการแจกแจงที่เหมาะสม สําหรับข้อมูลปริมาณน้ำฝนสูงสุดรายปีทั้ง 5 พื้นที่ในประเทศไทย ในขณะที่บางสถานีในภาคเหนือและภาคกลางมีการแจกแจงแบบฟรีเชต และการแจกแจงแบบไวล์บูลล์ ส่วนภาคตะวันออกเฉียงเหนือบางสถานีมีการแจกแจงแบบไวล์บูลล์ และภาคใต้บางสถานีมีการแจกแจงแบบฟรีเชตมีความเหมาะสม เมื่อสร้างแบบจําลองข้อมูลด้วย GPD พบว่าโดยส่วนใหญ่ทั้ง 5 ภาคที่มีการแจกแจงแบบเลขชี้กําลังเป็นการแจกแจงที่เหมาะสมสําหรับข้อมูลปริมาณน้ำฝนสูงสุดรายวัน แต่มีบางสถานีในพื้นที่ที่ทําการศึกษา พบว่า การแจกพาเรโต และการแจกแจงแบบแกมมา เป็นการแจกแจงที่เหมาะสม หากพิจารณาค่าระดับการเกิดซ้ำของภาพรวมทั้งประเทศ พบว่า สถานีอากาศตราดซึ่งอยู่ในภาคใต้มีค่าระดับการเกิดซ้ำสูงกว่าสถานีอื่นๆ ในประเทศไทย