ประสิทธิภาพในการดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ระหว่างพื้นที่สีเขียวในเขตเมืองและพื้นที่สีเขียวในเขตชนบท

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของพื้นที่สีเขียวในการดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ จากค่าความเข้มข้นและการเคลื่อนที่ของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ โดยทำการตรวจวัดในรูปแบบ CO₂ Flux Measurements และใช้วิธี Eddy Covariance ด้วยเครื่องมือ 3D Sonic Anemometer พบว่าค่าความเข้มข้นเฉลี่ยของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศบริเวณพื้นที่สีเขียวในเขตชนบท (บริเวณป่าชายเลน โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ จังหวัดเพชรบุรี) มีค่าเฉลี่ยรายวันอยู่ที่ 2.41 mg/m³ และพื้นที่สีเขียวในเขตเมือง คือ สวนเบญจสิริกรุงเทพมหานคร มีค่าเฉลี่ยรายวันอยู่ที่ 4.82 mg/m³ เกณฑ์ในการพิจารณาประสิทธิภาพการดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์คือ 1) ความเข้มของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO₂ Flux) ที่เคลื่อนที่ผ่านต่อพื้นที่ต่อเวลา (CO₂ flux) และ 2) ความถี่ของการเคลื่อนที่แนวดิ่ง (แกน z) ที่มีทิศทางเคลื่อนที่ลง (มีค่าลบ) ในเวลากลางวันเนื่องจากความต้องการใช้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในขณะที่พืชสังเคราะห์แสง พบว่า พื้นที่สีเขียวในเขตชนบทมีการดูดซับสูงสุด -0.06 mg/(m²s) และมีความถี่ร้อยละ 25 ที่มีการเคลื่อนที่ลง ในขณะที่พื้นที่สีเขียวในเขตเมืองมีค่าเฉลี่ยรายวันอยู่ที่ -0.02 mg/(m²s) และมีความถี่ร้อยละ 41.7 ที่มีการเคลื่อนที่ลง การที่ความถี่ของการเคลื่อนที่ลงในพื้นที่สีเขียวชนบทมีน้อยว่าพื้นที่สีเขียวในเมือง ถึงร้อยละ 50 แต่ปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เคลื่อนที่ลงสู่พื้นที่สีเขียวในชนบทที่สูงกว่าพื้นที่สีเขียวในเมือง ส่งผลให้ประสิทธิภาพของพื้นที่สีเขียวในชนบทมีความสามารถในการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์สูงกว่า