ปัจจัยการปรับตัวของหลักสูตรด้านออกแบบผลิตภัณฑ์ด้วยการบูรณาการเทคโนโลยีการออกแบบผลิตภัณฑ์ในยุค AI

ผู้แต่ง

  • ธเนศ ภิรมย์การ ภาควิชาครุศาสตร์สถาปัตยกรรมและการออกแบบ คณะครุศาสตร์อุตสากรรมและเทคโนโลยี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร 10520 ประเทศไทย

DOI:

https://doi.org/10.55003/JIE.25101

คำสำคัญ:

ปัจจัยการปรับตัวของหลักสูตร, ด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์, บูรณาการเทคโนโลยี, การออกแบบผลิตภัณฑ์, ยุค AI

บทคัดย่อ

การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของ Artificial Intelligence ในศตวรรษที่ 21 ได้ส่งผลกระทบเชิงลึกต่อโครงสร้างของระบบการศึกษาและกระบวนการสร้างสรรค์นวัตกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขาการออกแบบผลิตภัณฑ์ซึ่งเป็นศาสตร์ที่ต้องอาศัยการบูรณาการระหว่างความคิดสร้างสรรค์ เทคโนโลยี และความเข้าใจผู้ใช้ บทความปริทัศนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายและวิเคราะห์ปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อการปรับตัวของหลักสูตรด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ในบริบทของยุค AI ผ่านการสังเคราะห์วรรณกรรมทางวิชาการ รายงานแนวโน้มระดับนานาชาติ และกรอบแนวคิดด้านการศึกษาเชิงนวัตกรรม ผลการสังเคราะห์พบว่า การปรับตัวของหลักสูตรไม่ได้เป็นเพียงการเพิ่มเนื้อหาเกี่ยวกับ AI แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงเชิงระบบที่ครอบคลุมทั้งโครงสร้างหลักสูตร กระบวนการเรียนรู้ และบทบาทของผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ปัจจัยสำคัญประการแรกคือความก้าวหน้าของเทคโนโลยี AI และเครื่องมือดิจิทัล เช่น การออกแบบเชิงกำเนิด (Generative design) และระบบจำลองเสมือน ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพและความแม่นยำในกระบวนการออกแบบ ประการที่สองคือความต้องการทักษะแห่งอนาคต โดยเฉพาะทักษะเชิงมนุษย์ เช่น การคิดเชิงวิพากษ์ ความคิดสร้างสรรค์ และการแก้ปัญหา ที่มีความสำคัญมากขึ้นในบริบทที่ AI สามารถทดแทนงานเชิงเทคนิคบางส่วนได้ โดยสรุป การปรับตัวของหลักสูตรการออกแบบผลิตภัณฑ์ในยุค AI เป็นกระบวนการเชิงพลวัตที่ต้องอาศัยการบูรณาการหลายมิติ ทั้งด้านเทคโนโลยี ทักษะมนุษย์ จริยธรรม และโครงสร้างการศึกษา การพัฒนาหลักสูตรที่สอดคล้องกับบริบทดังกล่าวจะช่วยเสริมสร้างศักยภาพของผู้เรียนให้สามารถเป็นนักออกแบบที่มีความคิดสร้างสรรค์ ใช้เทคโนโลยีอย่างมีวิจารณญาณ และสามารถแข่งขันในระดับสากลได้อย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom’s taxonomy of educational objectives. Longman.

Brown, T. (2008). Design thinking. Harvard Business Review, 86(6), 84–92.

Dillenbourg, P. (1999). Collaborative learning: Cognitive and computational approaches. Elsevier.

Floridi, L., Cowls, J., Beltrametti, M., Chatila, R., Chazerand, P., Dignum, V., … Vayena, E. (2018). AI4People—An ethical framework for a good AI society: Opportunities, risks, principles, and recommendations. Minds and Machines, 28(4), 689–707. https://doi.org/10.1007/s11023-018-9482-5.

Forbes. (2023). The future of skills in the AI era. https://www.forbes.com.

Goodfellow, I., Bengio, Y., & Courville, A. (2016). Deep learning. MIT Press.

Jarrahi, M. H. (2018). Artificial intelligence and the future of work: Human–AI symbiosis in organizational decision making. Business Horizons, 61(4), 577–586. https://doi.org/10.1016/j.bushor.2018.03.007.

Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2009). An educational psychology success story: Social interdependence theory and cooperative learning. Educational Researcher.

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.

Krajcik, J. S., & Blumenfeld, P. C. (2006). Project-based learning. In R. K. Sawyer (Ed.), The Cambridge handbook of the learning sciences (pp. 317–334). Cambridge University Press.

Land, M. H. (2013). Full STEAM ahead: The benefits of integrating the arts into STEM. Procedia Computer Science, 20, 547–552.

Liedtka, J. (2018). Why design thinking works. Harvard Business Review, 96(5), 72–79.

Luckin, R., Holmes, W., Griffiths, M., & Forcier, L. B. (2016). Intelligence unleashed: An argument for AI in education. Pearson.

OECD. (2021). OECD future of education and skills 2030. OECD Publishing. https://www.oecd.org.

QS. (2026). Future of higher education report. https://www.topuniversities.com.

Russell, S., & Norvig, P. (2021). Artificial intelligence: A modern approach (4th ed.). Pearson.

Schwab, K. (2017). The fourth industrial revolution. World Economic Forum.

Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.

United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. https://sdgs.un.org.

Yakman, G. (2008). STEAM education: An overview of creating a model of integrative education. Purdue University Conference Proceedings.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-30

รูปแบบการอ้างอิง

ภิรมย์การ ธ. (2026). ปัจจัยการปรับตัวของหลักสูตรด้านออกแบบผลิตภัณฑ์ด้วยการบูรณาการเทคโนโลยีการออกแบบผลิตภัณฑ์ในยุค AI. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 25(1), A1-A10. https://doi.org/10.55003/JIE.25101

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความปริทัศน์