A การทบทวนงานวิจัยอย่างมีระบบ: การลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์และการเปลี่ยนผ่านเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมคอมเพรสเซอร์เพื่อความยั่งยืน

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นการศึกษาการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในอุตสาหกรรมการผลิตคอมเพรสเซอร์ โดยประเมินทั้งในระดับองค์กรและในบริบทเชิงอุตสาหกรรม พบว่าไฟฟ้าที่ใช้ในกระบวนการผลิต (Scope 2) เป็นแหล่งการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่สูงที่สุดของโรงงานคอมเพรสเซอร์ เนื่องจากกระบวนการขึ้นรูปโลหะ การทดสอบระบบ และการเดินเครื่องจักรต้องใช้พลังงานไฟฟ้าจำนวนมาก โดย Scope 2 มีสัดส่วนมากกว่า Scope 1 (เชื้อเพลิงและการรั่วไหลของสารทำความเย็น) อย่างชัดเจน ขณะที่ Scope 3 แม้จะครอบคลุมคาร์บอนฝังตัวในวัตถุดิบโลหะ กระบวนการผลิตวัตถุดิบ และการขนส่งผลิตภัณฑ์ไปยังตลาดส่งออก แต่ยังมีความแปรผันสูงขึ้นกับข้อมูลรายซัพพลายเออร์และโครงสร้างซัพพลายเชนของแต่ละบริษัท ในการศึกษาตลาดโลกพบว่า จีนครองส่วนแบ่งตลาดคอมเพรสเซอร์สูงสุดราว 42–43% รองลงมาได้แก่ยุโรป สหรัฐฯ และอินเดีย ซึ่งต่างเร่งปรับตัวด้านเทคโนโลยีสอดคล้องกับกฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อมที่เข้มงวด ส่งผลต่อความสามารถแข่งขันของผู้ผลิตไทย ทางด้านเทคโนโลยี พบว่าการปรับปรุงประสิทธิภาพอินเวอร์เตอร์คอมเพรสเซอร์ การเลือกใช้สารทำความเย็นที่มีค่า GWP ต่ำ การออกแบบเชิงวิศวกรรมขั้นสูง และระบบบริหารจัดการพลังงาน เป็นมาตรการที่ช่วยลดการปล่อยรวมได้ราว 20–38% โดยเฉพาะมาตรการที่ช่วยลดการใช้ไฟฟ้า ซึ่งมีผลต่อ Scope 2 มากที่สุด เมื่อประเมินบริบทอุตสาหกรรมพบว่า คอมเพรสเซอร์เป็นอุตสาหกรรมที่สามารถลดการปล่อยได้อย่างรวดเร็วเมื่อเทียบกับอุตสาหกรรมหนักอื่นที่พึ่งพาเทคโนโลยีต้นทุนสูง จึงมีบทบาทสำคัญในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์ขององค์กร เพิ่มความสามารถแข่งขัน และเตรียมความพร้อมสู่ตลาดส่งออกที่มีมาตรฐานด้านสิ่งแวดล้อมเข้มงวด ตลอดจนสนับสนุนยุทธศาสตร์ความยั่งยืนของอุตสาหกรรมไทยในการมุ่งสู่เป้าหมาย Net Zero ในระยะยาว