การประยุกต์ใช้เทคนิคศูนย์ถ่วงจากน้ำหนักความเสี่ยงในการวิเคราะห์สถานที่จอดพาหนะสำหรับปฏิบัติการทางการแพทย์ฉุกเฉิน

Main Article Content

นัทธพงศ์ นันทสำเริง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้วัตถุประสงค์เพื่อหาสถานที่จอดยานพหนะสำหรับปฏิบัติการทางการแพทย์ฉุกเฉินที่เหมาะสมในการตอยสนองต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยใช้เวลาน้อยที่สุดไปยังจุกเกิดเหตุเพื่อทำการปฐมพยาบาลผู้ที่ได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุหรือผู้ป่วยฉุกเฉินในพื้นที่ให้บริการของหน่วยปฏิบัติการทางการแพทย์ฉุกเฉินในพื้นที่ตัวอย่างจำนวน 172 ราย แบ่งเป็นอุบัติเหตุ 69 ราย และป่วยฉุกเฉิน 76 ราย ระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 ถึงเมษายน พ.ศ. 2554 และกำหนดพิกัดของจุดเกิดเหตุดังกล่าวลงบนแผ่นที่กูเกิ้ล จากนั้นจึงประเมินความเสี่ยงโดยประยุกต์ใช้รูปแบบของการวิเคราะห์อาการขัดข้องและผลกระทบ ซึ่งระดับความเสี่ยงจะคำนวณจากค่าความรุนแรง โอกาสในการเกิด และการตรวจจับและการป้องกันที่มีอยู่ เมื่อได้ค่าความเสี่ยงแล้วจึงไปคำนวณพิกัดของจุดศูนย์ถ่วงสำหรับสถานที่จอดยานพาหนะสำหรับปฏิบัติการทางการแพทย์ฉุกเฉินโดยการถ่วงน้ำหนักด้วยระดับความเสี่ยงของแต่ละกรณี ผลการศึกษาพบว่าสถานที่จอดยานพาหนะที่การเปลี่ยนแปลงจากจุดจอดปัจจุบันโดยห่างจากจุดเดิม 1.1 กิโลเมตร และสถานที่จอดยานพาหนะแห่งใหม่สามารถลดระยะทางในการเดินทางไปถึงผู้รับบริการได้ 20.26% เมื่อคิดระยะทางแบบระยะขจัด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นันทสำเริง น. . (2011). การประยุกต์ใช้เทคนิคศูนย์ถ่วงจากน้ำหนักความเสี่ยงในการวิเคราะห์สถานที่จอดพาหนะสำหรับปฏิบัติการทางการแพทย์ฉุกเฉิน. แนวหน้าวิจัยนวัตกรรมทางวิศวกรรม, 2, 21–29. สืบค้น จาก https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/jermutt/article/view/242133
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

World Health Organization, 2011. World Health Statistics 2011. World Health Organization Press, France.

สำนักงานวิจัยเพื่อการพัฒนาหลักประกันสุขภาพไทย.ระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน: ยังคลำทางทิศใน

การพัฒนา. [ออนไลน์) เข้าถึงได้จาก : http://www.hisro.or.th/main/?name=knowledge&file-readknowledge&id=15 (11 5.ค. 2552)

วราณี โสไคร และ พรรณวดี ยศทวี, 2554. การเปรียบเทียบผลการพัฒนาระบบนำส่งและส่งต่อผู้ป่วย

อุบัติเหตุ จังหวัดแพร่. การประชุมวิชาการการแพทย์ฉุกเฉินระดับชาติ ประจำปี 2554, นนทบุรี,7-9 มีนาคม 2554.

เกษร เหมาะหมาย, 2554. ปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติงานของอาสากู้ชีพในการช่วยเหลือ

อุบัติเหตุจราจรใน อ.เมืองสุรินทร์. การประชุมวิชาการการแพทย์ฉุกเฉินระดับชาติ ประจำปี2554,นนทบุรี,7-9 มีนาคม 2554.

สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ, 2552. มาตรฐานและหลักเกณฑ์เกี่ยวกับระบบการแพทย์ฉุกเฉินฉบับที่ 1. กรุงเทพฯ:สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินเเห่งชาติ.

ReVelle, C., Scholssberg,M., and Williams, J,2008. "Solving the maximal covering location

problem with heuristic concentration.'' Computers & Operations Research. 35:427-435.

ReVelle, C., Marianov, V., 1996. "The Queuing Maximal availability location problem: A model for the sitting of emergency vehicles." European Journal of Operational Research. 93:110-120.

ถิรพันธ์ กังวานสุระ และคณะ, 25ร3. การหาจำนวนจุดจอดรถของหน่วยบริการการแพทย์ฉุกเฉิน

ที่เหมาะสมสำหรับพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ, อุบลราชธานี, 13-15 ตุลาคม 2553.

นัทธพงศ์ นันทสำเริง, ระพี่พันธ์ ปิตาคะโส และ บรรชา บุดดาดี, 2552. "การกปัญหาการเลือกสถานที่ตั้งแบบหลายวัตถุประสงค์และหลายลำดับขั้น: กรณีศึกษาโรงงานผลิตเอทานอลจากชานอ้อยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ." วารสารวิจัยมข. 14,3:291-301.

ธนกร จันทร์ทอง และระพี่พันธ์ ปีตาคะโส, 2553.การใช้เทคนิคศูนย์ถ่วงในการหาที่ตั้งโรงงานเอทานอลจากมันสำปะหลังและอ้อยในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ, อุบลราชธานี, 13-15 ตุลาคม 2553.

กิติสักดิ์ พลอยพานิชเจริญ, 2551. FMEA การวิเคราะห์อาการขัดข้องและผลกระทบ. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น.