ผลกระทบของอัตราส่วนสารละลายด่างต่อวัสดุประสานและปริมาณผงตะกอนน้ำเสียที่มีต่อค่าการไหลแผ่และกำลังรับแรงอัดของเถ้าลอยจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์

บทคัดย่อ

การศึกษาในครั้งนี้เป็นการศึกษาผลกระทบของอัตราส่วนสารละลายด่างต่อวัสดุประสาน (L/B) และปริมาณผงตะกอนน้ำเสียจากโรงงานผลิตเครื่องดื่มที่มีต่อสมบัติของเถ้าลอยจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์ โดยใช้อัตราส่วน L/B เท่ากับ 0.55 0.65 และ 0.75 และใช้ผงตะกอนน้ำเสียแทนที่เถ้าลอยในอัตราส่วนร้อยละ 0 20 40 60 80 และ 100 โดยน้ำหนักของเถ้าลอย ทำการศึกษาการไหลแผ่ กำลังรับแรงอัดที่อายุ 7 วัน และหน่วยน้ำหนักของจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์ ผลการศึกษาพบว่าอัตราส่วน L/B ที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้ค่าการไหลแผ่ของเถ้าลอยจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์มีค่ามากขึ้น ในขณะที่กำลังรับแรงอัดมีแนวโน้มลดลง และหน่วยน้ำหนักมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเมื่ออัตราส่วน L/B เพิ่มขึ้นจาก 0.55 เป็น 0.65 และจะมีแนวโน้มลดลงเมื่ออัตราส่วน L/B เพิ่มขึ้นเป็น 0.75 จากการศึกษาผลกระทบของผงตะกอนน้ำเสียต่อสมบัติของเถ้าลอยจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์พบว่าค่าการไหลแผ่ กำลังรับแรงอัด และหน่วยน้ำหนักมีแนวโน้มลดลงตามปริมาณการแทนที่เถ้าลอยด้วยผงตะกอนน้ำเสียที่เพิ่มมากขึ้น ยกเว้นในกรณีของส่วนผสมที่ใช้อัตราส่วน L/B เท่ากับ 0.75 ที่มีกำลังรับแรงอัดเพิ่มขึ้นเมื่อแทนที่เถ้าลอยด้วยผงตะกอนน้ำเสียร้อยละ 20 โดยน้ำหนัก จากนั้นกำลังรับแรงอัดมีค่าลดลงตามปริมาณผงตะกอนน้ำเสียที่เพิ่มขึ้น สำหรับดัชนีกำลัง (Strength activity index) ของเถ้าลอยจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์ที่มีผงตะกอนน้ำเสียเป็นส่วนผสมไม่เกินร้อยละ 40 จะมีค่าสูงกว่าร้อยละ 75 โดยอัตราส่วน L/B เท่ากับ 0.65 เป็นอัตราส่วนที่เหมาะสมในการผลิตเถ้าลอยจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์ที่มีผงตะกอนน้ำเสียเป็นส่วนผสม และปริมาณผงตะกอนน้ำเสียที่เหมาะสมสำหรับการแทนที่เถ้าลอยนั้นจะขึ้นอยู่กับการนำไปประยุกต์ใช้งาน ซึ่งการนำผงตะกอนน้ำเสียมาใช้เป็นส่วนผสมในเถ้าลอยจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์ถือเป็นการนำของเสียจากโรงงานอุตสาหกรรมมาใช้ให้เกิดประโยชน์ สามารถลดค่าใช้จ่ายในการกำจัดตะกอนน้ำเสีย รวมถึงลดความต้องการการใช้ปูนซีเมนต์ในอุตสาหกรรมงานก่อสร้างได้อีกด้วย