การหาส่วนผสมของคอนกรีตที่แข็งตัวแล้วที่ใช้ประเภทปูนซีเมนต์แตกต่างกัน

Thidaporn Chuosavasdi

ผู้แต่ง

Thidaporn Chuosavasdi ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

การเลือกทำละลาย, คอนกรีตที่แข็งตัวแล้ว, ปริมาณปูนซีเมนต์ , ส่วนผสมคอนกรีต, อัตราน้ำต่อปูนซีเมนต์

บทคัดย่อ

วิธีการหาสัดส่วนผสมของคอนกรีตที่แข็งตัวแล้วถูกพัฒนาขึ้นมาหลายวิธี อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีวิธีการใดแสดงผลการวิเคราะห์เพื่อหาส่วนผสมของคอนกรีตที่แข็งตัวแล้วสำหรับปูนซีเมนต์ต่างประเภทกัน บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและแสดงผลการหาส่วนผสมของคอนกรีตที่แข็งตัวแล้วเมื่อใช้ปูนซีเมนต์ประเภทที่แตกต่างกันด้วยวิธีการที่ได้เคยมีการพัฒนาไว้แล้ว โดยการศึกษานี้จะใช้ปูนซีเมนต์ 3 ประเภท ได้แก่ ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ประเภทที่1, ประเภทที่3 และประเภทที่ 5 และปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ประเภทที่1 จะนำมาจาก 3 แหล่งผลิต นำมาใช้ในการเตรียมตัวอย่างคอนกรีต ผลการวิเคราะห์พบว่าส่วนผสมของคอนกรีตที่ใช้ปูนซีเมนต์ประเภทแตกต่างกัน คือ AC1W50, AC3W50, AC5W50 มีค่าความคลาดเคลื่อนสูงสุดของปริมาณปูนซีเมนต์, น้ำ, ทราย, และหิน เท่ากับ 7.1%, 6.8%, 6.5% และ 5.1% ตามลำดับ และผลการทดสอบของคอนกรีตที่ใช้ปูนซีเมนต์ต่างแหล่งผลิตกัน คือ AC1W50, BC1W50, DC1W50 มีค่าความคลาดเคลื่อนสูงสุดของปริมาณปูนซีเมนต์, น้ำ, ทราย และ หิน เท่ากับ 7.1%, 6.8%, 6.7% และ 5.1% และเมื่อเปรียบเทียบผลการทดสอบของตัวอย่างคอนกรีตที่ใช้ปูนซีเมนต์ประเภทแตกต่างกัน และผลการทดสอบของคอนกรีตที่ใช้ปูนซีเมนต์ต่างแหล่งผลิตกัน ค่าความคลาดเคลื่อนของผลการทดสอบในแต่ละกลุ่มมีค่าใกล้เคียงกัน แสดงให้เห็นว่าประเภทและแหล่งผลิตของปูนซีเมนต์ไม่ส่งผลกระทบต่อวิธีการวิเคราะห์สัดส่วนผสมที่ได้มีการศึกษานี้

เอกสารอ้างอิง

BS1881: Part24 (1998). Methods for Analysis of Hardened Concrete. British Standards Institution.

Jung M.S., Shin M.C., and Ann K.Y. (2012). Fingerprinting of a concrete mix proportion using the acid neutralisation capacity of concrete matrices. Construction and Building Materials, 26(1) : 65-71.

ASTM C1084-02 (2002) Standard Test Method for Portland-Cement Content of Hardened Hydraulic-Cement Concrete. American Society for Testing and Materials.

Linares L., Lopez-Atalaya M., and Chinchon S. (2009). Cement content determination through selective stain in hardened concrete. Cement and Concrete Research, 39(11) : 1105-1109.

Sahu S., Badger S., and Thaulow N. (2004). Determination of water-cement ratio of hardened concrete by scanning electron microscopy. Cement and Concrete Research, 26(8) : 987-992.

Philippidis T.P., and Aggelis D.G. (2003). An acousto-ultrasonic approach for the determination of water-to-cement ratio in concrete. Cement and Concrete Research, 33(4) : 525-538.

Clemena G.G. (1972). Determination of the cement content of hardened concrete by selective solution. Virginia Highway Research Council, USA.

Chuosavasdi T., Saengsoy W., Stitmannaithum B., Sumranwanich T., and Tangtermsirikul S. (2014). Determination of mix proportion of hardened OPC concrete. The 19th National Convention on Civil Engineering (NCCE19), Khon Kaen, THAILAND, pp. 670-675.

ASTM C33 / C33M - 16e1(2002) "Standard Specification for Concrete Aggregates"

ASTM C642-06 (2006). Standard test Method for density, absorption, and voids in hardened concrete. American Society for Testing and Materials.

FACOMP, “The computer software was developed at SIIT, Thailand”.

Chuosavasdi T. (2024). An Analysis of Coarse Aggregate Content of Hardened Concrete using Image Processing. Journal of Engineering RMUTT. 22(1)

Hung L.V. and Tangtermsirikul S. (2007). A Strength Model for No-Slump Concrete with Fly Ash. Magazine of Concrete Research, 59(3) : 211-221.

Tangtermsirikul S., Kaewkhluab T., and Jitvutikrai P. (2004). A compressive strength model for roller-compacted concrete with fly ash. Magazine of Concrete Research, 56(1) : 35-44.

Ohsawa S., Asaga K., Goto S., and Daimon M. (1985). Quantitative determination of fly ash in the hydrated fly ash-CaSO4•2H2O-Ca(OH)2 system. Cement and Concrete Research, 15(2) : 357-366.

Lam L., Wong Y.L., and Poon C.S. (2000). Degree of hydration and gel/space ratio of high-volume fly ash/cement systems. Cement and Concrete Research, 30(5) : 747-756.