ภาวะเสี่ยงต่อการหกล้มของสมาชิกชมรมผู้สูงอายุในจังหวัดภูเก็ต - ลือวานิช ชญานิศ; ตันติวิบูลชัย นิศากร (PKRU SciTech Journal, 2018)
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะเสี่ยงต่อการหกล้มของสมาชิกชมรมผู้สูงอายุ จังหวัดภูเก็ต เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุด้วยการสนทนากลุ่มจากผู้สูงอายุในชมรมจำนวน 15 คน ร่วมกับประเมินภาวะเสี่ยงต่อการหกล้มจากกลุ่มตัวอย่าง 253 คน ผลการวิจัยเชิงคุณภาพวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยเชิงปริมาณวิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่าผู้สูงอายุเพศหญิงมีความเสี่ยงต่อการหกล้มมากว่าเพศชาย ช่วงอายุ 60-69 ปีมีความเสี่ยงต่อการหกล้มต่ำกว่ากลุ่มอายุ 70-79 ปี และ 80 ปีขึ้นไป ผู้สูงอายุมีประวัติการหกล้มใน 1 ปีที่ผ่านมาเฉลี่ย 2.05 ครั้ง (S.D = 1.36) กลุ่มตัวอย่างหกล้มนอกบ้านสูงกว่าหกล้มในบ้าน อายุ จำนวนโรคประจำตัวมีความสัมพันธ์ต่อการหกล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และจำนวนชนิดยาที่ใช้มีความสัมพันธ์ต่อการหกล้มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05