การจัดการด้านความปลอดภัยในการทำงาน : กรณีศึกษา กระบวนการผลิตน้ำตาลมะพร้าว - ขวัญปาน, อรัญ; ศรีมารุต, ธรรมรักษ์; แฝงจันดา, รุจิพรรณ; ฉิมเฉิด, สุภัสสร; อารีรัชกุล, ณัฐพร (วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2022)
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิริยาบถที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยในการทำงาน และประเมินความเสี่ยงด้านการยศาสตร์ในกระบวนการผลิตน้ำตาลมะพร้าว เลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยการสุ่มโดยใช้การคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง และเก็บข้อมูลด้วยเครื่องมือวัดด้านสุขศาสตร์ ได้แก่ แสงสว่าง (Light), ดัชนีความร้อน (WBGT), ฝุ่นละออง (pm10, pm2.5), ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ (CO), สารอินทรีย์ระเหยง่าย (TVOCs) และใช้แบบประเมินท่าทางในการทำงาน (RULA, REBA) วิเคราะห์ผลด้วย ความถี่ ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาความสัมพันธ์ด้วย Pearson correlation ผลการวิจัย พบว่าการศึกษาผลการประเมินความเสี่ยงด้วยแบบประเมิน RULA ขั้นตอนการเคี่ยวน้ำตาล การเข็นรถนำน้ำตาลมะพร้าวพักใส่ถาด ความเสี่ยงระดับ 4 ซึ่งงานนั้นเริ่มมีปัญหา ควรทำการศึกษาเพิ่มเติมและรีบดำเนินการปรับปรุง ขั้นตอนการนั่งตักน้ำตาลมะพร้าวใส่บรรจุภัณฑ์ และขั้นตอนสุดท้ายการตรวจคุณภาพ และบรรจุใส่กล่อง ความเสี่ยงระดับ 3 ซึ่งงานนั้นควรมีการศึกษาเพิ่มเติมและติดตามวัดผลอย่างต่อเนื่องอาจจะจำเป็นที่จะต้องมีการออกแบบงานใหม่ การประเมินความเสี่ยงด้วยแบบประเมิน REBA ขั้นตอนการเคี่ยวน้ำตาล ความเสี่ยงระดับ 5 ความเสี่ยงสูงมาก ควรปรับปรุงทันที ขั้นตอนการเข็นรถนำน้ำตาลมะพร้าวพักใส่ถาด และการนั่งตักน้ำตาลมะพร้าวใส่บรรจุภัณฑ์ ความเสี่ยงระดับ 4-5 ความเสี่ยงสูงถึงสูงมาก ควรวิเคราะห์เพิ่มเติมและควรปรับปรุงทันที และขั้นตอนสุดท้ายการตรวจคุณภาพ และบรรจุใส่กล่อง ความเสี่ยงระดับ 3 ซึ่งงานนั้นความเสี่ยงปานกลาง ควรวิเคราะห์เพิ่มเติมและควรได้รับการปรับปรุง การประเมินดัชนีความร้อน (WBGT), ค่าฝุ่นละอองในพื้นที่ปฏิบัติงาน (pm10, pm2.5), และก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ (CO) พบว่า เป็นไปมาตรฐานที่กฎหมายกำหนด ส่วนการประเมินค่าแสงสว่าง (light) พบว่า ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กฎหมายกำหนด ค่าเฉลี่ย= 17.4-149.3 lux (มาตรฐาน 200-300 lux) และสารอินทรีย์ระเหยง่าย (TVOCs) จุดที่ 1 ค่าเฉลี่ย = 236.3 ppb อยู่ในเกณฑ์ปานกลาง และจุดที่ 2 ค่าเฉลี่ย = 115.5 ppb อยู่ในเกณฑ์ดี ด้านการประสบอุบัติเหตุ พบว่า มีการเกิดอุบัติเหตุจากหกล้ม วัตถุกระเด็นเข้าตา โดนของมีคมบาด และถูกกระแทกจากของแข็ง และพบว่า พฤติกรรมการใส่อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล มีสัมพันธ์ปานกลางกับวัตถุกระเด็น เข้าตา (r=.548, p<.05) มีสัมพันธ์สูงกับโดนของมีคมบาด (r=.764, p<.01) และถูกกระแทกจากของแข็ง (r=.721, p<.01) พฤติกรรมการยกของที่มีน้ำหนักมากมีสัมพันธ์ปานกลางกับโดนของมีคมบาด (r=.655, p<.01) ถูกกระแทกจากของแข็ง (r=.617, p<.05) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ