การเรียนรู้ผ่านการเล่น - เพ็ชร์แสงศรี, ศิริรัตน์; สิทธิมงคลชัย, นวรัตน์ (วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 2020)
วัฒนธรรมของมนุษย์ทุกคนมีความปรารถนาที่จะเล่น “เล่น คิดว่าอาจเป็นกระบวนการสำคัญที่สนับสนุนชีวิตที่มีค่า” (Pellis and Pellis, 2009) วัฒนธรรมของผู้ใหญ่มักจะไม่เห็นความสำคัญของการเล่น ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจว่าอะไรหายไป ชีวิตผู้ใหญ่ที่ขาดการเล่น เรารู้ว่าการเล่นช่วยให้เด็กใช้ความคิดสร้างสรรค์ของพวกเขา ในขณะที่พัฒนาจินตนาการความชำนาญและความพัฒนาการทางร่างกายสติปัญญาและอารมณ์ ผู้ใหญ่ก็เล่นเพื่อหยุดพักจากการประชุม เพื่อเปลี่ยนจากภาวะปกติสู่โลกที่เต็มไปด้วยจินตนาการที่จะผลักดันตัวเองในรูปแบบใหม่ การเล่นมีความสำคัญต่อการพัฒนาสมองที่ดี (Shonkoff และ Phillips, 2000; Tamis-LeMonda et al., 2004) การเล่น สำหรับเด็ก คือการมีส่วนร่วมและโต้ตอบกับโลกรอบตัวพวกเขาและเป็นทำให้พวกเขาได้รับประโยชน์จากประสบการณ์ของพวกเขา ผู้ใหญ่ใช้การเล่นเพื่อสร้างความสัมพันธ์ กระตุ้นจิตใจและร่างกาย สำหรับเด็กการเล่นช่วยให้สร้างและสำรวจโลกที่พวกเขาสามารถเอาชนะความกลัวได้ และเป็นการฝึกฝนบทบาทผู้ใหญ่ บางครั้งก็เล่นร่วมกับเด็กคนอื่น ผู้ดูแล หรือผู้ใหญ่ (Barnett 1990; Pellegrini และ Smith, 1998; Hurstwitz, 2003; Smith 2488) ช่วยให้เด็กพัฒนาความสามารถใหม่ๆ เพิ่มความมั่นใจและความยืดหยุ่นของพวกเขา การต้องเผชิญกับความท้าทายในอนาคต สำหรับผู้ใหญ่แม้ว่าจะมีส่วนร่วมในการเล่นน้อยลง แต่มักจะหาวิธีในการสำรวจความเป็นไปได้และหาวิธีใหม่ๆ ในการควบคุม และความเชี่ยวชาญอาจเป็นวิธีในการค้นหา สถานการณ์การมีส่วนร่วม เป็นความท้าทายซึ่งเป็นที่ต้องการและหายากในชีวิตผู้ใหญ่